Leki przeciwpłytkowe to grupa leków, które zmniejszają krzepliwość krwi i poprawiają reologiczne właściwości krwi, zapobiegając agregacji czerwonych krwinek i płytek z niszczeniem ich agregatów

1. Inhibitory metabolizmu kwasu arachidonowego (kwas acetylosalicylowy, indobufen, triflusal)

2. Preparaty zwiększające zawartość cyklicznego monofosforanu adenozyny w płytkach krwi (dipirydamol, triflusal)

3. Blokery receptorów difosforanu adenozyny (tiklopidyna, klopidogrel)

4. antagoniści receptorów glikoproteinowych płytek (lamifiban, framont)

Mechanizm działania: Kwas acetylosalicylowy - Hamuje cyklooksygenazę (COX-1 i COX-2) i nieodwracalnie hamuje metabolizm cyklooksygenazy kwasu arachidonowego, blokuje syntezę prostaglandyn (PG) i tromboksanu. Zmniejsza przekrwienie, wysięk, przepuszczalność naczyń włosowatych, aktywność hialuronidazy, ogranicza dostarczanie energii w procesie zapalnym poprzez hamowanie wytwarzania ATP.

Zastosowanie - IHD, w pierwotnym i wtórnym zapobieganiu zawałowi serca, jako środek pierwotnej profilaktyki wypadków sercowo-naczyniowych.

Działania niepożądane: bóle brzucha, zgaga, nudności i wymioty, biegunka, występowanie nadżerek i owrzodzeń, krwawienie; alergiczny reakcje (skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka itp.). Kiedy trwa. Recepcja - naruszenie funkcji wątroby i nerek, trombocytopenia, zawroty głowy, ból głowy, szum w uszach, zaburzenia widzenia.

Klasyfikacja czynników przeciwpłytkowych

I. Leki działające jak endogenne leki przeciwpłytkowe

1) Narzędzia zwiększające aktywność układu prostacyklin: syntetyczne analogi prostacykliny - epoprostenol, karbacyklina

2) Środki zwiększające zawartość cyklicznego AMP: blokery fosfodiesterazy i wzmacniające działanie adenozyny - dipirydamolu (courant), pentoksyfiliny

Ii. Narkotyki, tłumiące działanie endogennych agregatów

1) Narzędzia hamujące aktywność układu tromboksanowego.

a) Inhibitory cyklooksygenazy (COX) - kwasu acetylosalicylowego itp.

b) Inhibitory syntezy tromboksanu - (TXA2) - dazoksiben

c) Blokery TsOG i THA2 - ibustrin

d) Blokery receptorów tromboksanu - daltroban

e) Substancje blokujące TXA2 - syntetaza i receptor TXA2 - ridogrel, zapalenie, vapiprost.

2) Receptory receptorów purynowych (P2x) - klopidogrel (Plavix), tiklopidyna

3) Blokery receptora FAT - cadsorenone

4) blokery receptora glioproteinowego II w / IIIa

a) przeciwciała monoklonalne - abciximab (repro)

b) naturalne peptydy - trygamina

c) syntetyczne peptydy - eptifibad

d) syntetyczne związki niepeptydowe - tirofiban, lamifiban, xemlofiban

Klasyfikacja antykoagulantów

I Direct antykoagulanty:

1). Niezależne inhibitory trombiny niezależne od trombiny III - bezpośrednie inhibitory trombiny

a) natywna hirudyna i rekombinowana (lepirudyna), syntetyczne analogi (hirugen)

b) oligopeptydy (argatroban itp.)

2). Inhibitory trombiny zależne od antytrombiny III:

a) standardowa niefrakcjonowana heparyna

b) heparyny drobnocząsteczkowe: dalteparyna, nandroparin (fraxiparin), reviparin, enoksoparyna itp.

c) heparanoid danaparoid i inne.

g) połączony lek - sulodeksyd.

3. Leki wiążące wapń (cytrynian sodu).

II Pośrednie antykoagulanty:

1) Pochodne 4-hydroksykumaryny: biscumoctan etylu (neodikumaryna), acenokumarol (synkumar), warfaryna

2) prizvodnye indandiona: fenindione (fenilin).

Klasyfikacja leków fibrynolitycznych:

1) Działanie bezpośrednie: fibrynoliza, alfimepraz

2. Pośrednie działanie:

a) specyficzne dla fibryny: streptokinaza, streptodekaza, urokinaza.

b) specyficzne dla fibryny: anistreplaza, alteplaza, teneteplaza, prourokinase, staphylokinase

Leki hemostatyczne są również podzielone na 3 grupy:

I. Środki stymulujące agregację i adhezję płytek: adrokson, serotonina, preparaty wapnia, etamzylat.

Ii. Środki, które zwiększają powstawanie skrzepu fibryny: trombiny, fibrynogenu, antyhemofilowego czynnika VIII, preparatów witaminy K (fitomenadion, vikasol).

III. Środki hamujące układ fibrynolizy:

1. Preparaty pochodzenia syntetycznego: ε - kwas aminokapronowy, ambien, kwas traneksamowy.

2. Preparaty pochodzenia naturalnego: aprotynina (kontakal, trasilol, panthripin, ingitril, duma).

Wszystkie leki, które obniżają krzepnięcie krwi, mogą powodować krwotoki.

Pośrednie antykoagulanty są przeciwwskazane w czasie ciąży, ponieważ mają działanie teratogenne. W pierwszym trymestrze zaburzają prawidłowy rozwój płodu i powodują wady szkieletowe, pod koniec ciąży prowadzą do krwotoków niebezpiecznych dla życia płodu i noworodków.

Vikasol jest utleniaczem i po jego wprowadzeniu możliwa jest hemoliza erytrocytów lub tworzenie methemoglobiny we krwi, szczególnie w przypadku niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej lub reduktazy glutationowej oraz u noworodków, ponieważ mają szczególną, łatwo utlenioną hemoglobinę płodową, brak reduktazy methemoglobiny i powolną biotransformację vicasolu w wątrobie. Fitsenadion nie powoduje takich powikłań. Preparaty witaminy K powodują dysfunkcję płytek krwi i nie można ich przepisać na małopłytkowość i trombocytopatię.

Klinicznie zespół anemiczny przejawia się niedotlenieniem i hipoksemią (osłabienie, zawroty głowy, zaburzenia pamięci, a czasem epifizje).

Wraz z rozwojem IDA pacjent powinien otrzymywać od 100 do 300 mg żelaza pierwiastkowego dziennie, większe dawki nie zwiększają jego wchłaniania. Zaleca się wprowadzenie preparatów żelaza dojelitowo, najlepiej przed posiłkami. Niemożliwe jest jednoczesne przepisanie preparatów żelaza dojelitowego i pozajelitowego ze względu na niebezpieczeństwo przedawkowania. Przy podawaniu pozajelitowym preparatów żelaza, reakcje alergiczne mogą wystąpić aż do wstrząsu anafilaktycznego. Kiedy ciało jest nasycone żelazem, konieczne jest podawanie deferoksaminy. Ciekłe formy preparatów żelaza (hemofer, ferronian, maltofel, ferrumlek, ferlatum, itp.) Są preferowane dla dzieci.

Zredukowane preparaty żelaza nie są obecnie stosowane z powodu częstych działań niepożądanych i niskiej skuteczności. Glicerofosforan żelaza i kaferid zawierają żelazo trójwartościowe, które praktycznie nie jest absorbowane. Fityna zawarta w fito-ferraktolu zakłóca wchłanianie żelaza.

Wśród przyczyn leukopenii, leki (sulfonamidy ryfampicyna, chloramfenikol i inne, NPVS, przede wszystkim pochodne pirazolonu, neuroleptyki, tyreostatyki, leki przeciwnowotworowe itp.) Nie są ostatnimi.

Wiele stymulatorów leukopoezy ma właściwości immunomodulujące, pobudza regenerację tkanek, posiada właściwości przeciwzapalne.

Mechanizm działania i farmakologiczne działanie leków przeciwpłytkowych

Klasyfikacja

  • Kwas acetylosalicylowy.
  • Pochodne tienopirydyny (klopidogrel, tiklopidyna).
  • Dipyridamol.
  • Blokery glikoproteiny płytek krwi IIb / IIIa (abcyksymab, tirofiban, eptifibatyd).

Mechanizm działania i efekty farmakologiczne

Istnieją następujące rodzaje interakcji leków.

Ogólne zasady przepisywania leków osobom starszym nie różnią się od tych dla innych grup wiekowych, ale zwykle wymagają stosowania leku w mniejszych dawkach.

Leki przeciwdepresyjne stają się lekami z wyboru w sytuacjach, w których próby zwiększenia objętości wyrzutowej krwi za pomocą leków o pozytywnym działaniu inotropowym i korekcji objętości płynu nie prowadzą do utrzymania odpowiedniej perfuzji narządu. Zasadniczo wazopresory są stosowane w grochu.

Jaka jest różnica między antykoagulantami a lekami przeciwpłytkowymi?

Istnieje wiele leków, które są przeznaczone do rozcieńczania krwi. Wszystkie te leki można podzielić na dwa rodzaje: leki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe. Zasadniczo różnią się mechanizmem działania. Dla osoby bez wykształcenia medycznego zrozumienie tej różnicy jest dość trudne, ale artykuł dostarczy uproszczone odpowiedzi na najważniejsze pytania.

Dlaczego muszę rozrzedzać krew?

Krzepnięcie krwi jest wynikiem złożonej sekwencji zdarzeń znanych jako hemostaza. Dzięki tej funkcji krwawienie ustaje, a naczynia szybko się regenerują. Wynika to z faktu, że małe fragmenty krwinek (płytek krwi) sklejają się ze sobą i "uszczelniają" ranę. Proces koagulacji obejmuje aż 12 czynników krzepnięcia, które przekształcają fibrynogen w sieć włókien filamentowych. U zdrowej osoby hemostaza jest aktywowana tylko wtedy, gdy występuje rana, ale czasami, w wyniku choroby lub niewłaściwego leczenia, dochodzi do niekontrolowanego krzepnięcia krwi.

Nadmierna koagulacja prowadzi do tworzenia się skrzepów krwi, które mogą całkowicie blokować naczynia krwionośne i zatrzymać przepływ krwi. Ten stan znany jest jako zakrzepica. Jeśli choroba zostanie zignorowana, część skrzepliny może odpaść i przejść przez naczynia krwionośne, co może prowadzić do takich ciężkich stanów:

  • przejściowy atak niedokrwienny (mini-udar);
  • atak serca;
  • zgorzel tętnicza obwodowa;
  • atak serca nerek, śledziony, jelit.

Rozcieńczanie krwi odpowiednimi lekami pomoże zapobiegać powstawaniu zakrzepów krwi lub niszczy istniejące.

Co to są leki przeciwpłytkowe i jak działają?

Leki przeciwpłytkowe hamują wytwarzanie tromboksanu i są przepisywane w celu zapobiegania udarowi i atakowi serca. Preparaty tego typu hamują sklejanie płytek krwi i tworzenie skrzepów krwi.

Aspiryna jest jednym z najtańszych i najczęstszych leków przeciwpłytkowych. Wielu pacjentów, którzy powracają do zdrowia po zawale serca, przepisuje aspirynę, aby powstrzymać dalsze tworzenie się skrzepów krwi w tętnicach wieńcowych. W porozumieniu z lekarzem można codziennie przyjmować małe dawki leku w celu zapobiegania zakrzepicy i chorobom serca.

Adenozyno-difosforanowe inhibitory receptora (ADP) są przepisywane pacjentom po udarze, a także tym, którzy mieli zastawkę serca. Inhibitory glikoproteinowe są wstrzykiwane bezpośrednio do krwioobiegu, aby zapobiec tworzeniu się skrzepów krwi.

Leki przeciwpłytkowe mają następujące nazwy handlowe:

Skutki uboczne leków przeciwpłytkowych

Podobnie jak w przypadku wszystkich innych leków, leki przeciwpłytkowe mogą powodować niepożądane skutki. Jeśli u pacjenta stwierdzono którykolwiek z następujących działań niepożądanych, należy poprosić lekarza o sprawdzenie przepisanego leku.

Te negatywne przejawy należy ostrzec:

  • silne zmęczenie (stałe zmęczenie);
  • zgaga;
  • ból głowy;
  • rozstrój żołądka i nudności;
  • ból brzucha;
  • biegunka;
  • epistaxis.

Działania niepożądane, których pojawienie się jest konieczne, aby przerwać przyjmowanie leku:

  • reakcje alergiczne (w połączeniu z obrzękiem twarzy, gardła, języka, warg, dłoni, stóp lub kostek);
  • wysypka skórna, świąd, pokrzywka;
  • wymioty, zwłaszcza jeśli wymioty zawierają skrzepy krwi;
  • ciemne lub krwawe stolce, krew w moczu;
  • trudności w oddychaniu lub połykaniu;
  • problemy z mową;
  • gorączka, dreszcze lub ból gardła;
  • szybkie bicie serca (arytmia);
  • zażółcenie skóry lub białek oczu;
  • wspólny ból;
  • halucynacje.

Cechy działania antykoagulantów

Leki przeciwzakrzepowe to leki przepisywane w leczeniu i zapobieganiu zakrzepicy żylnej, a także w zapobieganiu powikłaniom migotania przedsionków.

Najpopularniejszym antykoagulantem jest warfaryna, która jest syntetyczną pochodną kumaryny pochodzenia roślinnego. Zastosowanie warfaryny do leczenia przeciwkrzepliwego rozpoczęło się w 1954 roku i od tego czasu lek ten odgrywa ważną rolę w zmniejszaniu śmiertelności pacjentów ze skłonnością do zakrzepicy. Warfaryna hamuje witaminę K poprzez zmniejszenie wątrobowej syntezy zależnych od witaminy K czynników krzepnięcia krwi. Leki z warfaryną mają silne wiązanie z białkami, co oznacza, że ​​wiele innych leków i suplementów może zmienić fizjologicznie aktywną dawkę.

Dawkę wybiera się indywidualnie dla każdego pacjenta, po dokładnym badaniu krwi. Niezależnie zmienić wybraną dawkę leku nie jest zalecane. Zbyt duża dawka będzie oznaczać, że skrzepy krwi nie tworzą wystarczająco szybko, co oznacza, że ​​ryzyko krwawienia i nie gojących się zadrapań i siniaków wzrośnie. Zbyt niska dawka oznacza, że ​​skrzepy krwi nadal mogą się rozwijać i rozprzestrzeniać w całym ciele. Warfaryna jest zwykle przyjmowana raz dziennie, w tym samym czasie (zwykle przed snem). Przedawkowanie może powodować niekontrolowane krwawienie. W tym przypadku wprowadza się witaminę K i świeżo mrożone osocze.

Inne leki o właściwościach przeciwzakrzepowych:

  • dabigatran (pradakas): hamuje trombinę (czynnik IIa), zapobiegając konwersji fibrynogenu do fibryny;
  • rywaroksaban (xarelto): hamuje czynnik Xa, zapobiegając konwersji protrombiny do trombiny;
  • apiksaban (elivix): hamuje również czynnik Xa, ma słabe właściwości antykoagulacyjne.

W porównaniu z warfaryną, te stosunkowo nowe leki mają wiele zalet:

  • zapobiegać chorobie zakrzepowo-zatorowej;
  • mniejsze ryzyko krwawienia;
  • mniej interakcji z innymi lekami;
  • krótszy okres półtrwania, co oznacza, że ​​osiągnięcie maksymalnego poziomu substancji czynnych w osoczu zajmuje minimum czasu.

Skutki uboczne antykoagulantów

Podczas przyjmowania leków przeciwzakrzepowych występują działania niepożądane, które różnią się od powikłań, które mogą wystąpić podczas przyjmowania leków przeciwpłytkowych. Głównym skutkiem ubocznym jest to, że pacjent może cierpieć z powodu długiego i częstego krwawienia. Może to spowodować następujące problemy:

  • krew w moczu;
  • czarny kał;
  • siniaki na skórze;
  • przedłużone krwawienie z nosa;
  • krwawiące dziąsła;
  • wymioty z krwią lub krwioplucie;
  • przedłużona miesiączka u kobiet.

Jednak dla większości ludzi korzyści z przyjmowania leków przeciwzakrzepowych przeważają nad ryzykiem krwawienia.

Jaka jest różnica między antykoagulantami a lekami przeciwpłytkowymi?

Po zbadaniu właściwości dwóch rodzajów leków, można dojść do wniosku, że oba z nich są zaprojektowane do wykonywania tej samej pracy (cienka krew), ale przy użyciu różnych metod. Różnica między mechanizmami działania polega na tym, że antykoagulanty zazwyczaj działają na białka we krwi, aby zapobiec konwersji protrombiny do trombiny (kluczowy element tworzący skrzepy). Ale środki przeciwpłytkowe bezpośrednio wpływają na płytki krwi (przez wiązanie i blokowanie receptorów na ich powierzchni).

Podczas krzepnięcia krwi aktywowane są specjalne mediatory uwalniane przez uszkodzone tkanki, a płytki reagują na te sygnały, wysyłając specjalne związki chemiczne, które powodują krzepnięcie krwi. Blokery przeciwpłytkowe blokują te sygnały.

Środki ostrożności podczas stosowania leków rozrzedzających krew

W przypadku przepisania antykoagulantów lub leków przeciwpłytkowych (czasami można je przepisać łącznie), należy okresowo wykonać test krzepnięcia krwi. Wyniki tej prostej analizy pomogą lekarzowi określić dokładną dawkę leku, którą należy przyjmować każdego dnia. Pacjenci przyjmujący leki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe powinni poinformować stomatologów, farmaceutów i innych pracowników służby zdrowia o dawce i czasie przyjmowania leków.

Z powodu ryzyka ciężkiego krwawienia, każdy, kto przyjmuje preparaty rozrzedzające krew, powinien chronić się przed obrażeniami. Powinieneś porzucić sport i inne potencjalnie niebezpieczne działania (turystyka, jazda motocyklem, aktywne gry). Wszelkie upadki, uderzenia lub inne urazy należy zgłosić lekarzowi. Nawet niewielkie obrażenia mogą prowadzić do krwawienia wewnętrznego, które może wystąpić bez widocznych objawów. Szczególną uwagę należy zwrócić na golenie i szczotkowanie zębów specjalnym gwintem. Nawet takie proste codzienne procedury mogą prowadzić do przedłużonego krwawienia.

Naturalne przeciwpłytkowe i przeciwzakrzepowe

Niektóre pokarmy, suplementy diety i zioła lecznicze mają tendencję do rozrzedzania krwi. Oczywiście nie można ich uzupełnić już przyjmowanymi lekami. Ale w porozumieniu z lekarzem można użyć czosnku, imbiru, ginkgo biloba, oleju rybnego, witaminy E.

Czosnek

Czosnek jest najpopularniejszym naturalnym środkiem na zapobieganie i leczenie miażdżycy, chorób układu krążenia. Czosnek zawiera allicynę, która zapobiega przywieraniu płytek krwi i powstawaniu zakrzepów krwi. Oprócz działania przeciwpłytkowego, czosnek obniża również poziom cholesterolu i ciśnienie krwi, co jest również ważne dla zdrowia układu sercowo-naczyniowego.

Imbir

Imbir ma takie same pozytywne działanie jak leki przeciwpłytkowe. Konieczne jest stosowanie co najmniej 1 łyżeczki imbiru każdego dnia w celu zauważenia efektu. Imbir może zmniejszać lepkość płytek krwi, a także obniżać poziom cukru we krwi.

Ginkgo biloba

Jedzenie miłorzębu dwuklapowego może pomóc w rozrzedzeniu krwi, zapobiegając nadmiernej lepkości płytek. Miłorząb dwuklapowy hamuje czynnik aktywujący płytki krwi (specjalna substancja chemiczna, która powoduje skrzep krwi i tworzy skrzepy). W 1990 roku oficjalnie potwierdzono, że miłorząb dwuklapowy skutecznie zmniejsza nadmierną adhezję płytek krwi.

Kurkuma

Kurkuma może działać jako lek przeciwpłytkowy i zmniejszać tendencję do tworzenia zakrzepów krwi. Niektóre badania wykazały, że kurkuma może być skuteczna w zapobieganiu miażdżycy. Oficjalne badanie medyczne przeprowadzone w 1985 roku potwierdziło, że aktywny składnik kurkumy (kurkumina) ma wyraźny efekt przeciwpłytkowy. Kurkumina zatrzymuje również agregację płytek, a także rozcieńcza krew.

Jednak z pożywienia i suplementów diety, które zawierają duże ilości witaminy K (brukselka, brokuły, szparagi i inne zielone warzywa) należy porzucić. Mogą radykalnie zmniejszyć skuteczność leczenia przeciwpłytkowego i przeciwzakrzepowego.

Leki przeciwpłytkowe: mechanizm działania, stosowanie / leczenie, lista

Leki przeciwpłytkowe to grupa leków farmakologicznych, które hamują tworzenie skrzeplin poprzez hamowanie agregacji płytek i hamowanie ich adhezji do wewnętrznej powierzchni naczyń krwionośnych.

Leki te nie tylko hamują pracę układu krzepnięcia krwi, ale również poprawiają jego właściwości reologiczne i niszczą już istniejące kruszywa.

Pod wpływem czynników przeciwpłytkowych zmniejsza się elastyczność błon erytrocytów, deformują się i łatwo przechodzą przez naczynia włosowate. Poprawia się przepływ krwi, zmniejsza się ryzyko powikłań. Leki przeciwpłytkowe są najskuteczniejsze w początkowych stadiach krzepnięcia krwi, gdy dochodzi do agregacji płytek krwi i powstania pierwotnego skrzepu krwi.

punkty stosowania i działanie podstawowych leków przeciwpłytkowych

Zastosuj leki przeciwpłytkowe w okresie pooperacyjnym w celu zapobiegania zakrzepicy, zakrzepowemu zapaleniu żył, chorobie niedokrwiennej serca, ostremu niedokrwieniu serca i mózgu, kardiomiopatii po zawale.

Patologiom sercowemu i zaburzeniom metabolizmu towarzyszy tworzenie blaszek cholesterolowych na śródbłonku tętniczym, które zwęża światło naczyń. Przepływ krwi w miejscu zmiany ulega spowolnieniu, krew się pogrubia, powstaje skrzeplina, na której płytki się osadzają. Skrzepy krwi rozprzestrzeniają się przez krwioobieg, wchodzą do naczyń wieńcowych i zatkają je. Występuje ostre niedokrwienie mięśnia sercowego z charakterystycznymi objawami klinicznymi.

Terapia przeciwpłytkowa i przeciwzakrzepowa leżą u podstaw leczenia i zapobiegania udarom i zawałom serca. Ani środki przeciwpłytkowe, ani antykoagulanty nie mogą niszczyć powstałego skrzepu krwi. Utrzymują skrzep z dalszego wzrostu i zapobiegają blokowaniu naczyń krwionośnych. Przygotowania tych grup mogą uratować życie pacjentów z ostrym niedokrwieniem.

Leki przeciwzakrzepowe, w przeciwieństwie do leków przeciwpłytkowych, są bardziej agresywne. Są uważane za droższe i mają większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Wskazania

Wskazania do leczenia przeciwpłytkowego:

  • Choroby niedokrwienne
  • Skłonność do zakrzepicy,
  • Miażdżyca
  • Niestabilna Angina,
  • CHD,
  • Nadciśnienie,
  • Zanikanie zapalenia wsierdzia,
  • Niedostateczność łożyska
  • Zakrzepica tętnic obwodowych,
  • Niedokrwienie mózgu i encefalopatia dysko-cytacyjna,
  • Stan po transfuzji krwi i operacji obejścia.

Przeciwwskazania

Leki przeciwpłytkowe są przeciwwskazane u kobiet w okresie ciąży i laktacji; osoby poniżej 18 roku życia; jak również cierpiących na następujące choroby:

  1. Erosive i wrzodziejące uszkodzenie przewodu pokarmowego,
  2. Zaburzenia czynności wątroby i nerek
  3. Hematuria,
  4. Patologia serca,
  5. Aktywne krwawienie
  6. Skurcz oskrzeli
  7. "Aspirin Triad",
  8. Małopłytkowość,
  9. Niedobór witaminy C i K,
  10. Ostry tętniak serca,
  11. Anemia

Efekty uboczne

Lista leków przeciwpłytkowych

Leki przeciwpłytkowe to całkiem sporo. Większość z nich to środki profilaktyczne stosowane w szeregu chorób sercowo-naczyniowych i we wczesnym okresie pooperacyjnym.

Kwas acetylosalicylowy (aspiryna)

Jest to lek z grupy NLPZ, które mają wyraźny efekt przeciwpłytkowy. Mechanizm działania NLPZ jest związany z blokadą enzymów, które regulują syntezę i metabolizm prostaglandyn płytek krwi i ściany naczynia. "Kwas acetylosalicylowy" stosuje się profilaktycznie, aby zapobiec powstawaniu zakrzepów krwi i jest najtańszym ze wszystkich leków przeciwpłytkowych stosowanych w małych dawkach. Lek ten był szeroko stosowany w praktyce ambulatoryjnej. Eliminuje główne objawy stanu zapalnego: zmniejsza gorączkę i ból. Lek ma działanie hamujące na podwzgórzowe centrum termoregulacji i bólu.

"Kwas acetylosalicylowy" należy przyjmować po posiłku, ponieważ może on wywoływać wrzody żołądka lub inną gastropatię. Aby uzyskać trwały efekt przeciwpłytkowy, należy stosować małe dawki leku. Aby poprawić właściwości reologiczne krwi i stłumić agregację płytek krwi, pacjenci przepisują pół tabletki raz dziennie.

Tiklopidyna

"Tiklopidin" - lek o wyraźnej aktywności przeciwzakrzepowej. Ten lek ma silniejszy wpływ niż kwas acetylosalicylowy. "Tiklopidin" jest przepisywany pacjentom z chorobą niedokrwienną mózgu, w których zmniejsza się przepływ krwi do tkanki mózgowej, jak również z chorobą niedokrwienną serca, niedokrwieniem nogi, retinopatią na tle cukrzycy. Osoby, które przeszły manewrowanie naczyniami krwionośnymi, wykazują długotrwałe stosowanie leku.

Jest to silny środek przeciwpłytkowy, wydłużający czas krwawienia, hamujący adhezję płytek krwi i hamujący ich agregację. Jednoczesne stosowanie leku z antykoagulantami i innymi lekami przeciwpłytkowymi jest wysoce niepożądane. Przebieg leczenia wynosi 3 miesiące i odbywa się pod kontrolą krwi obwodowej.

Główną cechą tego środka przeciwpłytkowego jest jego wysoka dostępność biologiczna, którą osiąga się dzięki wysokiej szybkości wchłaniania. Efekt terapeutyczny po odstawieniu leku utrzymuje się przez kilka dni.

Preparaty zawierające tiklopidynę jako główny składnik aktywny obejmują: "Tichlid", "Tiklo", "Tiklopidin-Ratiopharm".

Pentoksyfilina

Lek działa antyagregacyjnie i przeciwskurczowo, rozszerza naczynia krwionośne i poprawia dopływ krwi do narządów wewnętrznych. Lek ma pozytywny wpływ na reologiczne właściwości krwi i nie wpływa na częstość akcji serca. "Pentoksyfilina" jest angioprotektorem, który zwiększa elastyczność komórek krwi i wzmacnia fibrynolizę. Lek jest wskazany do angiopatii, chromania przestankowego, zespołu pozakrzepowego, odmrożeń, żylaków, choroby wieńcowej.

Klopidogrel

Jest to lek syntetyczny, struktura i mechanizm działania przypominający "tiklopidynę". Hamuje aktywność płytek i ich wiązanie, wydłuża czas krwawienia. "Klopidogrel" jest praktycznie nietoksycznym lekiem z łagodnymi efektami ubocznymi. Współcześni specjaliści w prowadzeniu terapii przeciwpłytkowej wolą ją "Klopidogrel" ze względu na brak powikłań podczas jej długotrwałego stosowania.

Dipyridamol

"Dypirydamol" jest lekiem przeciwpłytkowym, który rozszerza naczynia serca. Lek zwiększa obustronny przepływ krwi, poprawia kurczliwość mięśnia sercowego i normalizuje odpływ żylny. Vasodilatation jest głównym działaniem "dipipidamolu", ale w połączeniu z innymi lekami ma wyraźny efekt przeciwpłytkowy. Zwykle przepisuje się go osobom, u których występuje wysokie ryzyko zakrzepów i poddano się operacjom w zakresie sztucznych zastawek serca.

"Curantil" - lek, którego głównym składnikiem aktywnym jest dipirydamol. Ze względu na brak takich przeciwwskazań jak ciąża i karmienie piersią cieszy się dużą popularnością. Pod wpływem leku, naczynia krwionośne są rozszerzone, tworzenie skrzepliny jest tłumione, a dopływ krwi do mięśnia sercowego ulega poprawie. "Curantil" przepisywany kobietom w ciąży cierpiącym na choroby układu sercowo-naczyniowego lub z historią niewydolności łożyska. Pod wpływem tego leku poprawia się reologiczne właściwości krwi, naczynia łożyska rozszerzają się, płód otrzymuje wystarczającą ilość tlenu i składników odżywczych. Ponadto "Curantil" ma działanie immunomodulujące. Stymuluje produkcję interferonu i zmniejsza ryzyko chorób wirusowych u matki.

Eptifibatyd

"Eptifibatid" zmniejsza ryzyko niedokrwienia serca u pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej. Lek stosuje się w połączeniu z "Aspiryną", "Clopidogrel", "Heparin". Przed rozpoczęciem leczenia wykonuje się ocenę angiograficzną i inne procedury diagnostyczne. Kobiety i osoby powyżej 60 roku życia podlegają dokładnemu badaniu.

Uwolnić lek w postaci roztworu do wstrzyknięcia dożylnego, który jest podawany zgodnie z określonym schematem. Po wypisaniu pacjenta kontynuowane jest leczenie przeciwpłytkowe z lekami w postaci tabletek przez kilka miesięcy. Aby zapobiec nawrotom niedokrwienia serca i śmierci pacjenta, leki przeciwpłytkowe są zalecane dla takich pacjentów przez całe życie.

Podczas przeprowadzania nagłej operacji należy przerwać podawanie leku. W przypadku planowanej operacji podawanie leku jest zatrzymywane z wyprzedzeniem.

Iloprost

Lek ten jest stosowany wyłącznie w szpitalu i uważnym monitorowaniu pacjenta. Roztwór do wstrzykiwań przygotowuje się codziennie bezpośrednio przed podaniem, dzięki czemu może być jałowy. Pacjenci poddawani leczeniu preparatem Iloprost powinni rzucić palenie. Osoby przyjmujące leki przeciwnadciśnieniowe powinny monitorować swoje ciśnienie krwi, aby uniknąć ciężkiej niedociśnienia. Niedociśnienie ortostatyczne może rozwinąć się po leczeniu ostrym wzrostem pacjenta.

Iloprost w składzie leku "Ventavis" jest syntetycznym analogiem prostaglandyny i jest przeznaczony do inhalacji. Jest to środek przeciwpłytkowy stosowany w leczeniu nadciśnienia płucnego różnego pochodzenia. Po leczeniu pacjenci poszerzają naczynia płucne i poprawiają podstawowe parametry krwi.

Połączone leki

Większość współczesnych leków jest połączona. Zawierają kilka środków przeciwpłytkowych na raz, które wspierają i wzmacniają wzajemne oddziaływanie. Najczęstsze z nich to:

  • "Agrenox" jest złożonym preparatem zawierającym "dipirydamol" i "aspirynę".
  • Aspigrel obejmuje klopidogrel i aspirynę.
  • Coplavix ma taki sam skład jak Aspigrel.
  • Skład "Cardiomagnyl" obejmuje "kwas acetylosalicylowy" i pierwiastek śladowy "magnez".

Te leki przeciwpłytkowe są częściej stosowane we współczesnej medycynie. Są przepisywane pacjentom przez kardiologów z patologią serca, neurologami w chorobach naczyń mózgowych i chirur- gami naczyniowymi w uszkodzeniach tętnic nóg.

Nowoczesne leki przeciwpłytkowe: lista leków zgodnie z klasyfikacją

Leki przeciwpłytkowe to leki, które mogą wpływać na system krzepnięcia krwi osoby, zawieszając jej główną funkcję.

Hamują metabolizm substancji, które produkują trombinę i inne składniki, które wywołują zakrzepy w naczyniach.

Najczęściej leki przeciwpłytkowe stosuje się w chorobach układu sercowo-naczyniowego w celu uniknięcia ryzyka zakrzepów krwi w żyłach kończyn dolnych. Leki te mogą zapobiegać agregacji płytek, a także ich przyklejaniu do wewnętrznych ścian naczyń krwionośnych.

Historia odnajdywania

Początek XX wieku - okres pojawiania się pierwszych środków przeciwpłytkowych i antykoagulantów. W latach pięćdziesiątych można było kupić lek wpływający na gęstość krwi, składnik aktywny w jego składzie nazywano kumaryną. Lek ten rozcieńczał dobrze krew, co zapobiegało tworzeniu się skrzepów krwi.

Następnie środki przeciwpłytkowe i antykoagulanty były komercyjnie dostępne i były coraz częściej stosowane w leczeniu i zapobieganiu chorobom naczyniowym.

Leki przeciwpłytkowe i antykoagulanty - czy istnieje różnica?

Kiedy w organizmie człowieka wystąpią jakiekolwiek uszkodzenia, w celu uniknięcia dużej utraty krwi, płytki krwi sklejają się z erytrocytami i tworzą skrzepy lub skrzepy krwi. Pomaga zatrzymać krwawienie.

Ale w niektórych przypadkach naczynia krwionośne są uszkodzone, stan zapalny lub rozwija się w nich miażdżyca, a następnie płytki krwi utworzą skrzepy już wewnątrz takiego uszkodzonego naczynia.

Leki przeciwpłytkowe zapobiegają adhezji płytek krwi, zachowując się dość delikatnie, są przepisywane osobom z wysokim ryzykiem zakrzepicy, w przeciwieństwie do nich leki przeciwzakrzepowe są silniejszymi lekami dla ich działania, nie pozwalają na krzepnięcie krwi, co zapobiega rozwojowi żylaków, zakrzepicy, ataków serca i udarów.

Podstawowa farmakologia i mechanizm działania leków przeciwpłytkowych:

Zakres

Działanie przeciwpłytkowe jest wskazane w przypadku następujących chorób:

  • zapobieganie skrzepom krwi tętniczej i żylnej;
  • zakrzepowe zapalenie żył;
  • choroba niedokrwienna serca;
  • dławica piersiowa;
  • nadciśnienie;
  • miażdżyca;
  • przejściowy atak niedokrwienny;
  • ból gardła;
  • udar;
  • obwodowa choroba naczyniowa;
  • retinopatia w cukrzycy;
  • przetoki naczyń krwionośnych.

Przeciwwskazania do stosowania i możliwe "na boki"

Wszelkie leki mają przeciwwskazania. Rozważ bardziej szczegółowo przeciwwskazania do leków przeciwpłytkowych:

  • wrzód żołądka i wrzód dwunastnicy;
  • krwotok;
  • upośledzona czynność wątroby i nerek;
  • niewydolność serca;
  • udar krwotoczny;
  • ciąża i laktacja.

Podczas przyjmowania aspiryny może wystąpić skurcz oskrzeli, dlatego nie należy przyjmować kwasu acetylosalicylowego u pacjentów z astmą. Należy również pamiętać, że Aspiryna może przyczyniać się do wystąpienia wrzodu żołądka.

Najczęstsze działania niepożądane podczas przyjmowania leków przeciwpłytkowych to:

  • ból głowy;
  • nudności i wymioty;
  • zawroty głowy;
  • niedociśnienie;
  • występowanie krwawienia;
  • reakcje alergiczne.

Klasyfikacja czynników przeciwpłytkowych

Istnieją dwa rodzaje głównych czynników przeciwpłytkowych - płytki krwi i erytrocytów. Do płytek należą kwas acetylosalicylowy, heparyna, indobufen, dipipidamol. Erytrocyt to pentoksyfilina i reopoliglyukina.

Grupa płytkowa

Rozważmy bardziej szczegółowo płytki przeciwpłytkowe, które zapobiegają agregacji płytek, listę najpopularniejszych leków:

  1. Najbardziej znanym lekiem w tej grupie jest kwas acetylosalicylowy lub aspiryna. Ten lek jest niedrogi i dostępny dla każdego. Służy do rozcieńczania krwi w małych dawkach. Ale jeśli przekroczysz dawkę, wtedy Aspiryna będzie działała jako lek przeciwgorączkowy i przeciwzapalny. Zażyj kwas acetylosalicylowy przez długi czas, aby uzyskać wyraźny efekt. Ten okres może wynosić miesiące lub nawet lata. Leki zawierające kwas acetylosalicylowy mają różne nazwy - Aspirin Cardio, Cardiomagnyl, Acecardol, Aspicore i inne.
  2. Inną znaną przeciwpłytką jest tyklopidyna. Jego działanie jest silniejsze niż działanie aspiryny. Wskazany jest w przypadku zakrzepicy, choroby niedokrwiennej serca, w przypadkach, gdy wyraźnie uwidacznia się miażdżyca naczyń.
  3. Dipyridamole (Curantil) - rozszerza naczynia krwionośne i zmniejsza ciśnienie. Przepływ krwi zwiększa prędkość, komórki są lepiej zaopatrywane w tlen. Agregacja płytek jest zmniejszona. Może pomóc w ataku dusznicy bolesnej, a mianowicie w rozszerzeniu naczyń wieńcowych. Nie wpływa niekorzystnie na przewód żołądkowo-jelitowy.
  4. Klopidogrel - w swoim działaniu jest podobny do Tiklopedin. Zmniejsza agregację płytek, ale praktycznie nie wykazuje skutków ubocznych i nie powoduje alergii. Zaakceptowany kurs przez długi czas. Jest wskazany dla wszystkich rodzajów zakrzepicy i chorób sercowo-naczyniowych.
  5. Abtsiksimab - ma działanie przeciwzakrzepowe. Działa szybko, ale krótko. Stosuje się go w warunkach szpitalnych dożylnie w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym i heparyną. Wskazania to ostry zespół wieńcowy i angioplastyka naczyniowa.
  6. Theonikol - ma antiagregatnogo i działanie rozszerzające naczynia krwionośne, poprawia dopływ tlenu do mózgu.
  7. Eptifibatid (Integrilin) ​​- jest przepisywany przy pomocy aspiryny pacjentom z ostrym zespołem wieńcowym lub potrzebującym angioplastyki wieńcowej. Jest stosowany w szpitalu.
  8. Iloprost (Ilomedin) - zapobiega adhezji płytek krwi, może rozpuścić zakrzep, który już się utworzył. Lek jest dość silnym działaniem, jest stosowany w warunkach stacjonarnych z krytycznym niedokrwieniem i zespołem Raynauda.
  9. Trifusal (Dysgen) - działanie leku ma na celu zmniejszenie biosyntezy tromboksanu, ponieważ hamowana jest cyklooksygenaza płytek krwi.

Grupa erytrocytów

Środki zapobiegające agregacji erytrocytów (erytrocytowe środki przeciwpłytkowe):

  1. Pentoksyfilina (Trental) - dzięki działaniu leku poprawia się reologiczne właściwości krwi. Czerwone krwinki stają się bardziej elastyczne, w wyniku czego mogą łatwo przejść przez naczynia włosowate. Komórki nie sklejają się, krew staje się bardziej płynna. Efekt Trental pojawia się po miesiącu. Jest wskazany do stosowania z problemami z krążeniem krwi. Ale dla osób, które już przeszły zawał mięśnia sercowego, jest przeciwwskazane.
  2. Reopoliglyukin. Ma prawie takie same właściwości jak Trental, ale jest bezpieczniejszy.

Złożone leki

Istnieją leki, które zawierają kilka leków przeciwpłytkowych o różnych kierunkach działania. Jeden aktywny składnik wzmacnia działanie innego.

Wymieniamy najpopularniejsze z tych leków:

  • Cardiomagnyl (Aspiryna plus magnez);
  • Agrenox (Dipyridamole i Aspirin);
  • Aspigrel (klopidogrel i aspiryna).

Funkcje aplikacji

Konieczne jest rozpoczęcie przyjmowania leków przeciwpłytkowych tylko po konsultacji z lekarzem. Niedopuszczalne jest angażowanie się w samoleczenie, ponieważ istnieją przeciwwskazania do ich przyjmowania, a pojawienie się skutków ubocznych nie jest wykluczone.

Jeśli wystąpią jakieś nietypowe objawy lub objawy reakcji alergicznej, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skonsultować się z lekarzem.

Powołanie leków przeciwpłytkowych angażuje różnych specjalistów w zależności od choroby:

  • kardiolog z chorobą serca;
  • neurolog z chorobą naczyń mózgowych;
  • flebolog lub chirurg naczyniowy w przypadku zmian żył i tętnic kończyn dolnych.

Problem z wyborem

Często zdarza się, że pewien lek nie jest łatwy. Ponieważ obecnie dostępnych jest wiele leków przeciwpłytkowych, konieczne jest dokładne zbadanie mechanizmu działania konkretnego leku, a także możliwych działań niepożądanych.

Na przykład w chorobach przewodu żołądkowo-jelitowego nie należy przyjmować leków zawierających kwas acetylosalicylowy. Może to prowadzić do poważnych konsekwencji.

Specjalne instrukcje i porady

Take antiplatelet potrzebują długiego czasu w odpowiednich dawkach. Nie należy przekraczać ani zmniejszać dawki i nie należy samemu usuwać leku. Badanie krwi powinno być regularnie wykonywane w celu kontrolowania liczby płytek krwi.

Preparaty z tej grupy są nieodzownym środkiem profilaktycznym dla chorób naczyniowych. Dzięki nim możesz zachować zdrowie przez wiele lat, a także przedłużyć swoje życie. Najważniejsze w czasie, aby zidentyfikować obecność konkretnej choroby, która pokazuje odbiór środków przeciwpłytkowych.

Lekarz pomoże ci wybrać odpowiedni lek, przepisać przebieg leczenia. Konieczne jest przestrzeganie tych zaleceń, nie należy anulować leku samodzielnie.

Oprócz przyjmowania leków warto przejrzeć swój styl życia. Dostosuj odżywianie, wprowadź do diety więcej świeżych warzyw i owoców.

Mniej powinno jeść tłuste potrawy, mąkę. Również poprawne i wykonalne ćwiczenia pomogą wzmocnić ciało. Musisz chodzić więcej na świeżym powietrzu i uzyskać maksymalną ilość pozytywnych emocji.

Przegląd czynników przeciwpłytkowych: Aspiryna, Clopidogrel, Prasgrel

Z tego artykułu dowiesz się: jakie są disaggregants, jakie leki należą do tej grupy leków. W celu leczenia i zapobiegania, jakie choroby są stosowane, na jakie skutki uboczne mogą one skutkować.

Dezagregaty to leki, które zmniejszają agregację płytek (klejenie), hamując w ten sposób tworzenie się skrzepów krwi. Inne nazwy - leki przeciwpłytkowe, leki przeciwpłytkowe.

Istnieje dość szeroka lista leków z tej grupy, które wpływają na płytki krwi za pośrednictwem różnych mechanizmów. Lista najsłynniejszych leków podana jest w treści artykułu.

Zapobieganie tworzeniu się skrzeplin krwi za pomocą narkotyków

Niezależnie od tego, na jakie procesy w płytkach krwi wpływają te leki, wszystkie one tłumią sklejanie się tych komórek między sobą. Ponieważ płytki krwi odgrywają ważną rolę w tworzeniu się skrzeplin krwi w przypadku uszkodzenia ściany naczyniowej, tworzenie się skrzepów krwi ulega pogorszeniu w przypadku przyjmowania leków przeciwpłytkowych. Te efekty są użyteczne w leczeniu chorób spowodowanych zaburzeniami przepływu krwi przez naczynia - chorobą niedokrwienną serca, dławicą piersiową, zawałem mięśnia sercowego, udarem niedokrwiennym, zatruciami chorób kończyn dolnych.

Interesującą cechą działania środków przeciwpłytkowych jest to, że dzięki działaniu wyłącznie na płytki, leki z tej grupy mają większy wpływ na tworzenie się skrzepów krwi w tętnicach, a nie w żyłach. Dlatego ich stosowanie w zakrzepicy żylnej nie jest zbyt skuteczne.

Aspiryna

Aspiryna to lek stosowany od wielu lat jako środek znieczulający. Jednak jego inne działanie polega na zmniejszeniu ryzyka zakrzepów krwi w tętnicach serca i mózgu, zmniejszając tym samym prawdopodobieństwo wystąpienia zawału serca lub udaru.

Ciekawą cechą działania aspiryny jest jej zależność od przyjętej dawki. W dużych dawkach lek ten ma właściwości przeciwbólowe i przeciwzapalne, w niskich dawkach jest odporny na tworzenie się skrzepów krwi w tętnicach.

Zwykle małe dawki aspiryny są przepisywane:

  • Leczenie ostrych i przewlekłych postaci choroby wieńcowej.
  • Pierwotne i wtórne zapobieganie udarom i atakom serca u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.
  • Leczenie zatarcia chorób tętnic obwodowych.

Jednak aspiryna hamuje agregację płytek raczej słabo (w porównaniu z innymi lekami przeciwpłytkowymi), chociaż robi to nieodwracalnie. Dlatego często jest przepisywany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwpłytkowymi - na przykład z klopidogrelem.

  1. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zapalenie żołądka, erozja, wrzody żołądka i dwunastnicy).
  2. Krwawienie z przewodu pokarmowego.
  3. Reakcje alergiczne.
  4. Pogorszenie objawów astmy oskrzelowej u niektórych pacjentów z tą chorobą.

Tradycyjnie aspirynę przyjmuje się raz dziennie. Zaleca się stosowanie go z jedzeniem w celu ograniczenia skutków ubocznych z przewodu pokarmowego.

Klopidogrel

Klopidogrel jest jednym z najczęściej przepisywanych leków przeciwpłytkowych, które nieodwracalnie hamują właściwości płytek krwi do tworzenia skrzepów. Najczęściej klopidogrel przepisywany jest w skojarzeniu z aspiryną. Jest używany:

  • w ostrym zespole wieńcowym (niestabilna dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego).
  • po stentowaniu lub ominięciu tętnic wieńcowych.
  • z udarem niedokrwiennym.
  • z zatarciem chorób tętnic obwodowych.

W porównaniu z aspiryną, klopidogrel ma silniejszy wpływ na płytki krwi. Główne skutki uboczne tego leku to:

  • zwiększone krwawienie.
  • świąd, który często ustępuje w ciągu kilku dni.

Podczas przyjmowania klopidogrelu należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza. W żadnym przypadku nie można powstrzymać stosowania tego leku bez konsultacji z lekarzem. Klopidogrel należy przyjmować raz na dobę, o tej samej porze, niezależnie od posiłku.

Prasugrel

Prasugrel jest przedstawicielem przeciwpłytkowym o tym samym mechanizmie działania jak klopidogrel. Wskazania do jego stosowania są takie same. Prasugrel ma jeszcze szybszy i silniejszy wpływ na płytki krwi, ale także zwiększa ryzyko ciężkiego krwawienia. Ponadto ten lek jest korzystniejszy dla pacjentów z cukrzycą.

Najgroźniejszym działaniem niepożądanym prasugrelu jest ciężkie krwawienie. U niektórych pacjentów może również wystąpić zwiększenie lub zmniejszenie ciśnienia krwi, bólów głowy, zawrotów głowy, zmęczenia, nudności, duszności i kaszlu.

Ticagrelor

Tikagrelor jest alternatywnym lekiem dla klopidogrelu i prasugurelu, stosowanym z tymi samymi wskazaniami co te dezagreganty. W przeciwieństwie do klopidogrelu i prasugrelu działanie tikagreloru na płytki krwi jest odwracalne. Główne działania niepożądane obejmują duszność, różne rodzaje krwawień (krwiaki, krwawienie z nosa lub przewodu pokarmowego, krwotok śródmózgowy), arytmie serca, reakcje alergiczne skóry.

Tikagrelor przyjmuje się dwa razy na dobę, w tym samym czasie, niezależnie od posiłku.

Tiklopidyna

Tiklopidyna jest kolejnym lekiem przeciwpłytkowym stosowanym rzadziej niż aspiryna lub klopidogrel. Lekarze przepisują tiklopidynę w następujących sytuacjach:

  1. Zmniejszenie ryzyka udaru niedokrwiennego.
  2. Stosuj w połączeniu z aspiryną, aby zmniejszyć ryzyko zakrzepicy w stencie u pacjentów po stentowaniu tętnic wieńcowych.

Ze względu na poważne skutki uboczne tiklopsyny i istnienie bardziej skutecznych i bezpiecznych leków przeciwpłytkowych (klopidogrel, tikagrelor), jego stosowanie w ostatnich latach było bardzo ograniczone. Czasami ten lek jest również przepisywany w leczeniu niedokrwistości sierpowatokrwinkowej, niektórych chorób nerek i zatrucia chorób kończyn dolnych.

Dipyridamol

Dipyridamol jest innym lekiem na liście leków przeciwpłytkowych, które oprócz wpływu na płytki krwi, ma również zdolność do rozszerzania tętnic. Jest używany w następujących sytuacjach:

  • zapobieganie powikłaniom zakrzepowo-zatorowym po operacji wymiany zastawki serca (w połączeniu z antykoagulantami).
  • w celu rozszerzenia naczyń krwionośnych u pacjentów z chorobami tętnic obwodowych i wieńcowych.

Dipyridamol może powodować następujące działania niepożądane:

  • zawroty głowy;
  • ból brzucha;
  • ból głowy;
  • wysypka skórna;
  • biegunka;
  • wymioty;
  • uczucie pływowe;
  • swędzenie

Lekarze przepisują zwykle czterokrotną dawkę dipirydamolu na dobę. Lek ten działa skuteczniej, jeśli jest przyjmowany na godzinę przed posiłkiem lub dwie godziny po posiłku, pijąc pigułkę z pełną szklanką wody. Czasami - aby zmniejszyć niestrawność - lekarze zalecają przyjmowanie dipirydamolu z jedzeniem lub picie go mlekiem.

Przeciwwskazania i cechy stosowania leków przeciwpłytkowych

Każdy produkt leczniczy z grupy leków przeciwpłytkowych ma własne indywidualne przeciwwskazania do stosowania. Należy jednak zwrócić uwagę na następujące ważne cechy:

Leki przeciwpłytkowe

We współczesnej medycynie stosuje się leki, które mogą wpływać na krzepnięcie krwi. Chodzi o antyagregację.

Aktywne składniki mają wpływ na procesy metaboliczne, zapobiegają powstawaniu zakrzepów w naczyniach. W większości przypadków lekarze przepisują takie fundusze na patologie serca.

Stosowanie leków w tej kategorii zapobiega przyleganiu płytek krwi, nie tylko między nimi, ale także ze ściankami naczyń krwionośnych.

Jaki rodzaj leku

Kiedy na ludzkim ciele powstaje rana, komórki krwi (płytki krwi) są wysyłane do miejsca urazu w celu wytworzenia zakrzepu krwi. Z głębokimi cięciami jest dobre. Ale jeśli naczynie krwionośne jest uszkodzone lub zaognione, obecna jest blaszka miażdżycowa, sytuacja może się skończyć smutno.

Istnieją pewne leki, które zmniejszają ryzyko powstawania zakrzepów. Leki te eliminują również agregację komórek. Takie środki obejmują środki przeciwpłytkowe.

Lekarz przepisuje leki, mówi pacjentom, co to jest, jaki wpływ mają leki i co jest im niezbędne.

Klasyfikacja

W medycynie izolowane są leki płytkowe i erytrocytowe stosowane w profilaktyce. Leki mają łagodny wpływ, zapobiegają pojawianiu się zakrzepów.

  1. Heparyna. Narzędzie stosuje się przeciwko zakrzepicy żył głębokich, zatorowi.
  2. Kwas acetylosalicylowy (Aspiryna). Efektywna i niedroga medycyna. W małych dawkach krew spływa. Aby uzyskać wyraźny efekt, należy zażywać lek przez długi czas.
  3. Dipyridamol. Aktywne składniki rozszerzają naczynia krwionośne, obniżają ciśnienie krwi. Szybkość przepływu krwi wzrasta, komórki uzyskują więcej tlenu. Dipyridamole pomaga w dusznicy bolesnej poprzez rozszerzenie naczyń wieńcowych.

Klasyfikacja leków opiera się na działaniu każdego środka przeciwpłytkowego. Właściwie dobrane narzędzie pozwala osiągnąć maksymalny efekt w leczeniu i zapobiec możliwym powikłaniom, konsekwencjom.

  1. Pentoksyfilina. Substancje biologicznie czynne poprawiają reologię krwi. Elastyczność czerwonych krwinek wzrasta, mogą przechodzić przez małe naczynia włosowate. Na tle stosowania pentoksyfiliny, krew staje się płynna, prawdopodobieństwo sklejenia komórek maleje. Lek jest przepisywany pacjentom z zaburzeniami krążenia. Przeciwwskazane u pacjentów po zawale mięśnia sercowego.
  2. Reopoliglyukin. Lek o podobnych właściwościach z produktem Trental. Jedyna różnica między lekami polega na tym, że Reopoliglyukin jest bezpieczniejszy dla ludzi.

Medycyna oferuje złożone leki zapobiegające powstawaniu zakrzepów. Leki zawierają leki przeciwpłytkowe z różnych grup odpowiednich działań. Najbardziej skuteczne są Cardiomagnyl, Aspigrel i Agrenoks.

Zasada działania

Leki blokują tworzenie się skrzepów krwi w naczyniach krwionośnych. Każdy lek ma określony efekt:

  1. Kwas acetylosalicylowy, Triflusal - najlepszy sposób w walce z agregacją płytek i powstawaniem skrzepów. Zawierają substancje czynne, które blokują produkcję prostaglandyn. Komórki biorą udział w rozpoczęciu układu krzepnięcia krwi.
  2. Trifusal, dipipidamol mają działanie antyagregacyjne, zwiększając zawartość cyklicznej postaci monofosforanu adenozyny w płytkach krwi. Proces agregacji między komórkami krwi zostaje przerwany.
  3. Klopidogrel zawiera substancję czynną zdolną do blokowania receptorów difosforanu adenozyny na powierzchni płytek krwi. Zakrzepy powstają wolniej z powodu dezaktywacji komórek krwi.
  4. Lamifiban, Framon - leki blokujące aktywność receptorów glikoprotein zlokalizowanych na błonie komórek krwi. Ze względu na aktywny wpływ substancji czynnych zmniejsza się prawdopodobieństwo adhezji płytek krwi.

Istnieje duża lista leków stosowanych w leczeniu i zapobieganiu zakrzepicy. W każdym indywidualnym przypadku lekarz wybiera najbardziej efektywny, biorąc pod uwagę charakterystykę pacjenta, stan jego ciała.

Kiedy zostanie mianowany

Lekarz przepisuje leki, przepisuje fundusze po dokładnym badaniu lekarskim na podstawie ustalonej diagnozy i wyników badań.

Główne wskazania do stosowania:

  1. Do celów profilaktycznych lub po ataku udaru niedokrwiennego.
  2. Aby przywrócić zaburzenia związane z krążeniem mózgowym.
  3. Z podwyższonym ciśnieniem krwi.
  4. W walce z chorobami, które uderzyły w naczynia kończyn dolnych.
  5. Do leczenia choroby niedokrwiennej serca.

Nowoczesne leki przeciwpłytkowe są przepisywane pacjentom po operacji na sercu lub naczyniach.

Samoleczenie nie jest zalecane ze względu na liczne przeciwwskazania i działania niepożądane. Konieczne są konsultacje i wizyty u lekarza.

W celu długotrwałego zapobiegania i leczenia zakrzepicy, zatorowości, lekarze przepisują pacjentom pośrednie leki przeciwpłytkowe. Leki mają bezpośredni wpływ na układ krzepnięcia krwi. Funkcjonowanie czynników osocza zmniejsza się, powstawanie zakrzepu zachodzi wolniej.

Kto jest zabroniony do odbioru

Preparaty przepisane przez lekarza. Leki zawierają pewne przeciwwskazania, o których powinieneś wiedzieć. Leczenie lekami przeciwpłytkowymi jest zabronione w następujących przypadkach:

  • w przypadku wrzodu trawiennego układu pokarmowego w ostrej fazie;
  • jeśli występują problemy z funkcjonowaniem wątroby i nerek;
  • pacjenci z skazą krwotoczną lub patologią krwawiącą, u których zwiększa się ryzyko krwawienia;
  • jeśli u pacjenta stwierdzono ciężką niewydolność serca;
  • po ataku udaru krwotocznego.

Kobiety w ciąży w trzecim trymestrze ciąży i młode matki karmiące piersią nie powinny być leczone lekami przeciwpłytkowymi. Konieczne jest skonsultowanie się z lekarzem lub uważne przeczytanie instrukcji użycia leków.

Możliwe działania niepożądane

Stosowanie leków przeciwpłytkowych może powodować dyskomfort i dyskomfort. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych pojawiają się objawy charakterystyczne, które należy zgłosić lekarzowi:

  • zmęczenie;
  • uczucie pieczenia w klatce piersiowej;
  • bóle głowy;
  • nudności, zaburzenia trawienia;
  • biegunka;
  • krwawienie;
  • bóle żołądka.

W rzadkich przypadkach pacjent jest zaniepokojony reakcją alergiczną na ciało z obrzękiem, wysypką skórną, wymiotami, problemami z krzesłem.

Aktywne składniki leków mogą zakłócać funkcje mowy, oddychania i połykania. Zwiększa również bicie serca, wzrost temperatury ciała, skóra i oczy stają się żółtaczką.

Wśród skutków ubocznych są ogólne osłabienie ciała, ból stawów, dezorientacja i pojawienie się halucynacji.

Lista najtańszych, niedrogich i skutecznych środków

Nowoczesna kardiologia oferuje wystarczającą liczbę leków do leczenia i zapobiegania zakrzepicy. Ważne jest, aby antyagregant był przepisywany przez lekarza prowadzącego. Wszystkie antykoagulanty mają działania niepożądane i przeciwwskazania.

  1. Kwas acetylosalicylowy. Jest często przepisywany pacjentom jako środek zapobiegawczy, aby zapobiec tworzeniu się skrzepu krwi. Aktywne składniki mają wysoką szybkość wchłaniania. Efekt przeciwpłytkowy występuje 30 minut po pierwszej dawce. Lek jest dostępny w tabletkach. W zależności od rozpoznania lekarz przepisuje od 75 do 325 mg na dobę.
  2. Dipyridamol. Środek przeciwpłytkowy, który rozszerza naczynia wieńcowe, zwiększa szybkość krążenia krwi. Substancją czynną jest dipirydamol. Leki przeciwzakrzepowe chronią ściany naczyń krwionośnych i zmniejszają zdolność komórek krwi do sklejania się. Uwalnianie postaci: pigułki i zastrzyki.
  3. Heparyna. Bezpośrednie działanie przeciwzakrzepowe. Substancją czynną jest heparyna. Czynnik, którego farmakologia zapewnia działanie antykoagulacyjne. Lek jest przepisywany pacjentom, którzy mają wysokie ryzyko zakrzepów. Mechanizm dawkowania i leczenia dobierany jest indywidualnie dla każdego pacjenta. Lek jest dostępny w zastrzykach.
  4. Tiklopidyna. Środek jest lepszy pod względem skuteczności kwasu acetylosalicylowego. Ale osiągnięcie efektu terapeutycznego zajmie więcej czasu. Lek blokuje działanie receptorów i zmniejsza agregację płytek krwi. Lek w postaci tabletek, pacjent musi być przyjmowany 2 razy dziennie na 2 kawałki.
  5. Iloprost. Lek zmniejsza adhezję, agregację i aktywację komórek krwi. Rozszerza tętniczki i żyły, przywraca przepuszczalność naczyń. Inną nazwą leku jest Ventavis lub Ilomedin.

Jest to niekompletna lista leków przeciwpłytkowych stosowanych w medycynie.

Lekarze nie zalecają samodzielnego leczenia, ważne jest, aby niezwłocznie skonsultować się ze specjalistą i poddać się terapii. Leki przeciwpłytkowe są przepisywane przez kardiologa, neurologa, chirurga lub terapeuty.

W większości przypadków pacjenci przyjmują leki przez resztę swojego życia. Wszystko zależy od stanu pacjenta.

Osoba powinna być pod stałym nadzorem specjalisty, okresowo wykonywać testy i poddać się dokładnemu badaniu w celu określenia parametrów krzepnięcia krwi. Reakcja na leczenie lekami przeciwpłytkowymi jest ściśle przestrzegana przez lekarzy.

Ponadto, Przeczytaj O Statkach

Jak złagodzić dusznicę bolesną w domu: objawy, pierwsza pomoc

Ostry ból w klatce piersiowej jest częstym towarzyszem choroby niedokrwiennej serca i zmian miażdżycowych naczyń wieńcowych. Głównym powodem tego stanu jest rozbieżność pomiędzy zapotrzebowaniem mięśnia sercowego na tlen a jego rzeczywistą ilością przypadającą na kardiomiocyty z krwią.

Co zrobić, jeśli żyły w wargach sromowych są powiększone?

Patologiczne zmiany kształtu i wielkości żył na wargach sromowych są wynikiem naruszenia krążenia żylnego w obszarze miednicy. Taki objaw nie tylko daje kobietom wiele nieprzyjemnych uczuć, przeszkadza w utrzymywaniu normalnego życia seksualnego i nawykowej aktywności fizycznej, ale także niesie wielkie zagrożenie dla jej zdrowia, grożąc pęknięciem żył i towarzyszącym obfitym krwawieniem.

Miażdżyca tętnic wieńcowych serca

Najstraszniejszy wróg każdego mieszkańca planety ma ponad 50 lat, wróg jest zdradziecki, zasiada nagle i zmienia życie raz na zawsze. Wróg, którego musisz poznać osobiście.

Dlaczego potrzebne są płytki krwi, ich cykl życia i funkcje?

Podstawą utrzymania krwi w stanie ciekłym jest przeciwdziałanie dwóm układom: koagulacji i antykoagulacji. Te potężne mechanizmy fizjologiczne zapewniają to, co lekarze nazywają homeostazą krzepnięcia.

Przyczyny i leczenie niskiego ciśnienia, charakterystyczne objawy

Z tego artykułu dowiesz się: jakie wskaźniki ciśnienia krwi powinny być postrzegane jako niskie ciśnienie, dlaczego tak się dzieje i co zagraża W jaki sposób możesz zwiększyć presję na normalne liczby.

Leczenie aortalne środkami ludowymi

Problemy z aortą charakteryzują się znacznym rozszerzeniem jamy serca, a także wzrostem naczyń krwionośnych przy dość ograniczonej lokalizacji. Takie patologie często występują z powodu silnego rozciągania i nieuchronnego dalszego wystawania serca lub samej ściany naczynia.