W normalnych warunkach krew jest stale w stanie ciekłym. Jeśli naczynie zostanie uszkodzone, cząstki tkanek przedostają się do krwiobiegu, rozpoczyna się proces krzepnięcia krwi. Tworzy to skrzeplinę, która zatyka uszkodzony obszar.

W pewnych okolicznościach może wystąpić słabe krzepnięcie krwi. Jest to obarczone poważnymi krwawieniami i problemami zdrowotnymi. W związku z tym ważne jest, aby w odpowiednim czasie ustalić przyczyny tego zjawiska i podjąć działania.

Czym jest ta choroba?

Krew składa się z wielu składników: białek, płytek krwi, czerwonych krwinek, fibryny i innych. Jest odpowiedzialny za dostarczanie składników odżywczych i tlenu do wszystkich narządów wewnętrznych i tkanek.

Aby zapobiec poważnej utracie krwi w przypadku uszkodzenia naczyń, powstaje skrzep krwi, gdy czynnik tkankowy dostanie się do krwioobiegu. Jeśli proces ten zostanie zakłócony, oznacza to obecność choroby.

Słaba krzepliwość krwi jest związana z brakiem niektórych enzymów. Występuje spadek produkcji płytek. Ta patologia jest niebezpieczna dla ludzkiego zdrowia i życia. Jeśli uszkodzenie naczyń krwionośnych jest ciężkie, to poważna utrata krwi może prowadzić do śmierci.

W zależności od czynnika prowokującego może być kilka odpowiedzi na pytanie, jak nazywa się tę chorobę:

  1. Jeśli patologia jest związana z brakiem fibrynogenu we krwi, wówczas zaburzenie krwawienia nazywa się fibrynogenią.
  2. Kiedy czynnik dziedziczny odgrywa kluczową rolę, choroba nazywa się hemofilia. Ten problem dotyczy głównie mężczyzn.
  3. Choroba spowodowana niedoborem płytek krwi nazywana jest "małopłytkowością".

Choroby te mają podobne przyczyny i charakteryzują się tymi samymi objawami.

Jaka jest przyczyna choroby?

Przyczyny złego krzepnięcia krwi mogą się różnić. Ponadto u mężczyzn i kobiet choroba może wynikać z różnych czynników. Niemniej jednak istnieje wiele wspólnych warunków wstępnych:

  1. Choroba wątroby.
  2. Wadliwe działanie układu odpornościowego.
  3. Długotrwałe leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.
  4. Ostry brak wapnia w organizmie.
  5. Reakcje alergiczne, którym towarzyszy znaczące uwalnianie histaminy do krwi.
  6. Rozwój raka.
  7. Terapia lekami mającymi na celu leczenie chorób sercowo-naczyniowych.
  8. Niekorzystna sytuacja ekologiczna, zatrudnienie w produkcji niebezpiecznej.
  9. Brak witaminy K w ciele.
  10. Długotrwałe leczenie silnymi lekami przeciwbakteryjnymi.
  11. Przyjmowanie leków zaprojektowanych w celu zapobiegania powstawaniu nowych naczyń krwionośnych w organizmie.

U kobiet leczenie żylaków często prowadzi do pojawienia się problemu. Przeprowadza się go przy pomocy specjalistycznych leków, na przykład Troxevasin, Warfarin, Detralex i innych. Fundusze te są w stanie rozrzedzić krew, co prowadzi do powstania naruszenia.

U mężczyzn czynnikiem dziedzicznym staje się częsta przyczyna problemu. Choroba taka jak hemofilia jest często przekazywana z pokolenia na pokolenie przez męską linię.

Przyczyny choroby u dzieci

Krwawienie może wystąpić nawet w młodym wieku. Najczęstsze przyczyny u dzieci są następujące:

  1. Choroby układu sercowo-naczyniowego.
  2. Wrodzona hemofilia, która jest dziedziczona przez dziecko.
  3. Brak witaminy K w ciele.
  4. Choroby autoimmunologiczne.
  5. Transfuzja krwi.

Zła krzepliwość krwi u dziecka może być bardzo niebezpieczna dla jego zdrowia, a nawet życia. Dlatego konieczne jest zdiagnozowanie go tak szybko, jak to możliwe i rozpoczęcie leczenia.

Przyczyny i niebezpieczeństwo zaburzeń krzepnięcia podczas ciąży

Podczas noszenia dziecka ciało kobiety ulega ogromnym zmianom, więc musi dostosować się do nowych okoliczności. Zmiany występują w wielu systemach. Często prowadzi to do awarii, w tym w układzie krążenia. Do głównych przyczyn słabej krzepliwości krwi podczas ciąży należą:

  1. Przedwczesne odłączenie łożyska.
  2. Zapalenie płynu owodniowego.
  3. Restrukturyzacja układu odpornościowego spowodowana ciążą.

Krwawienie u kobiet w ciąży może prowadzić do negatywnych konsekwencji dla zdrowia, a nawet życia. Szanse na krwawienie poporodowe, poród przedwczesny lub poronienie są wysokie. Dlatego eksperci muszą przepisać szereg odpowiednich testów w celu identyfikacji patologii.

Kobieta w ciąży musi zwracać uwagę na swoje zdrowie. Całkowite zaprzestanie palenia tytoniu i stosowanie nawet niewielkich dawek napojów alkoholowych jest obowiązkowe. Reżim picia powinien być właściwie skonstruowany, ponieważ nadmiar płynu w organizmie może powodować rozrzedzenie krwi.

W jaki sposób objawia się choroba

Na obecność choroby wskazują charakterystyczne objawy. Należą do nich:

  1. Długie i ciężkie krwawienie, nawet z niewielkim uszkodzeniem naczyń krwionośnych.
  2. Pojawienie się na ciele siniaków nieznanego pochodzenia.
  3. Zwiększone krwawienie z nosa.
  4. Za dużo miesiączki.
  5. Krwawiące dziąsła podczas mycia zębów lub jedzenia pokarmów stałych.
  6. Krwotok w jelicie, który jest wykrywany przez domieszkę krwi w kale.

Znaki te powinny być powodem do natychmiastowego skonsultowania się z lekarzem. Specjalista przeprowadzi prawidłową diagnozę i odkryje dokładną przyczynę wystąpienia objawów.

Jaki może być brak odpowiedniego leczenia?

Jeśli choroba nie zostanie zdiagnozowana na czas i nie rozpocznie leczenia, może dojść do poważnych powikłań. Eksperci udzielają kilku odpowiedzi na pytanie, co jest niebezpieczne w krzepnięciu krwi:

  1. Krwotok w mózgu.
  2. Silny ból i krwotok w stawach.
  3. Pojawienie się krwawienia w różnych strefach przewodu żołądkowo-jelitowego.

Przy poważnych otwartych ranach będzie dość trudno zatrzymać krwawienie. Nadmierna utrata krwi doprowadzi do zakłóceń w pracy wszystkich narządów wewnętrznych. Jeśli dana osoba nie otrzyma pomocy w czasie i nie otrzyma transfuzji krwi, umrze.

Metody terapii

Po ustaleniu przyczyn choroby należy zdecydować, co dalej. Leczenie złego krzepnięcia krwi będzie trudne i długotrwałe. Tylko dzięki przestrzeganiu wszystkich zaleceń lekarza można osiągnąć dobry wynik.

Główną metodą leczenia jest stosowanie odpowiednich leków. Należą do nich:

  1. Witamina K do wstrzykiwań.
  2. Środki hamujące niszczenie fibryny we krwi. Należą do nich kwas aminokapronowy i kilka innych.
  3. Leki zaprojektowane w celu poprawy krzepliwości krwi (koagulanty). Mogą to być działania bezpośrednie lub pośrednie.
  4. Leki przywracające prawidłową produkcję płytek krwi. Najczęściej stosowane są fluorowodorki i hydroksymocznik.

Dobry efekt uzyskuje się poprzez przetoczenie pacjenta w osoczu krwi dawcy. Zawiera naturalne czynniki krzepnięcia krwi.

Konkretne leki i ich dawki są wybierane przez lekarza indywidualnie dla każdego pacjenta. Konieczne jest ścisłe przestrzeganie instrukcji użycia, ponieważ przedawkowanie takich funduszy może prowadzić do negatywnych konsekwencji.

Wraz z leczeniem farmakologicznym eksperci zalecają trzymanie się określonej diety. Dobry wynik daje i leczenie środków ludowej.

Najlepsze techniki ludowe

Po ustaleniu, dlaczego doszło do naruszenia, należy natychmiast rozpocząć leczenie. Oprócz przyjmowania leków można korzystać z popularnych przepisów na bazie roślin leczniczych. Do najbardziej skutecznych z nich należą:

  1. Odwar z dwupiennej pokrzywy. Dzięki zawartym w nim witaminom K i C jest w stanie zwiększyć krzepliwość krwi i poziom hemoglobiny, a także zmniejszyć stężenie cukru. Do przygotowania leków weź łyżkę suszonych rozdrobnionych surowców lub pięć liści świeżej młodej pokrzywy. Zalać je szklanką wrzącej wody i pozostawić na co najmniej pół godziny. Gotowany napar wypij ćwierć filiżanki przed każdym posiłkiem.
  2. Wywar oparty na łupinach orzecha ma dobry efekt. Do jego przygotowania konieczne jest przygotowanie skorupy, aby pozostały w niej wszystkie przegrody pokrywające rdzeń. Łyżkę kruszonej muszli zalać pół litra wrzącej wody i gotować przez 20 minut. Następnie narzędzie jest filtrowane i pobiera 20 ml trzy razy dziennie.
  3. Właściwość poprawy krzepliwości krwi ma arniki. Na tej podstawie przygotuj napar. Aby to zrobić, dwie łyżki suszonych surowców są na parze z 200 ml wrzącej wody. Po 40 minutach możesz przefiltrować kompozycję. Lek ten należy przyjmować na łyżeczce trzy razy dziennie.
  4. Skutecznym lekiem będzie lek na bazie krwawnika pospolitego. W szklance wrzącej wody parować 15 gramami suchej trawy i pozostawić na około 15 minut. Weź filtrowane narzędzie potrzebne jest na łyżkę stołowa przed posiłkami trzy razy dziennie.

W niektórych przypadkach wykorzystanie takich funduszy może prowadzić do reakcji alergicznych. Przed użyciem należy skonsultować się z lekarzem.

Właściwa dieta

Ważnym aspektem terapii jest prawidłowe odżywianie. Konieczne jest wprowadzenie do diety jak najwięcej produktów, które poprawiają krzepliwość krwi i pozytywnie wpływają na jej skład. Należą do nich:

  1. Zielone kultury. Szczególną uwagę należy zwrócić na sałatę i szpinak. Zawierają dużą ilość witaminy K.
  2. Pamiętaj, aby jeść odmiany ryb tłustych, takie jak pstrąg lub łosoś. Wprowadzić wątrobę dorsza do diety.
  3. W menu powinno być jak najwięcej warzyw. Za użyteczne uważa się kapustę, marchew, kukurydzę, ogórki, pomidory i seler.
  4. Jest więcej owoców: jabłka, banany, granaty, gruszki. Pij soki.
  5. Korzyści przyniosą i czerwone jagody, takie jak maliny, porzeczki i truskawki.
  6. Orzechy włoskie.
  7. Rośliny strączkowe: fasola, soczewica, groch.
  8. Biały chleb.
  9. Kasza gryczana.
  10. Tłuszcze zwierzęce: śmietana, masło. Wybierając mięso, lepiej dać pierwszeństwo jagnięcinie lub wieprzowinie. Wątróbka wieprzowa jest również dobra.

Spróbuj całkowicie wyeliminować następujące produkty z diety:

  1. Napoje alkoholowe.
  2. Mocna czarna herbata i kawa.
  3. Kiełbasy.
  4. Dania z tłuszczami i prezentami.
  5. Majonez.
  6. Słodycze.
  7. Półprodukty.

Dieta powinna być zrównoważona. Potrzebujesz wielu produktów bogatych w witaminy i minerały. Jest to jedyny sposób na szybkie przywrócenie zdrowia.

Teraz wiesz, co nazywa się krwawiącym zaburzeniem, dlaczego tak się dzieje i jak sobie z nim radzić. Dlatego przy pierwszych niepokojących objawach należy skonsultować się z lekarzem i poddać się badaniu lekarskiemu.

Zaburzenia krwawienia

Informacje ogólne

Układ krzepnięcia krwi (układ hemokoagulacji) jest wielostopniowym układem enzymów, po aktywacji którego fibrynogen rozpuszczony w osoczu krwi ulega polimeryzacji po odszczepieniu peptydów brzegowych i tworzy włókniste skrzepliny w naczyniach krwionośnych, zatrzymując krwawienie.

Aktywacja układu krzepnięcia krwi w połączeniu z agregacją krwinek (płytek krwi, erytrocytów) odgrywa istotną rolę w rozwoju miejscowej zakrzepicy z zaburzeniami hemodynamicznymi i reologicznymi właściwościami krwi, zmianami jej lepkości, zmianami zapalnymi i dystroficznymi w ścianach naczyń krwionośnych.

Wielokrotne nawracające zakrzepice mogą być związane z wrodzonymi (dziedzicznymi) anomaliami układu krzepnięcia krwi i układu fibrynolizy, przede wszystkim ze spadkiem aktywności głównych fizjologicznych antykoagulantów (antytrombiny III, białek C i S, itd.) Koniecznych do utrzymania krążącej krwi w stanie ciekłym.

Proces krzepnięcia krwi

Ważną fizjologiczną funkcją układu krzepnięcia krwi jest to, że poprzez masową zakrzepicę naczyń mikrobiologicznych w obszarze zapalenia, wokół ognisk destrukcji tkanki zakaźnej, a także aseptyczną martwicę, ogranicza te ogniska, zapobiega rozprzestrzenianiu się infekcji, osłabia przepływ toksyn bakteryjnych i produktów rozkładu do krążenia ogólnego..

Jednocześnie nadmierne i nadmiernie rozpowszechnione upowszechnianie się krzepliwości krwi prowadzi do rozwoju zespołu zakrzepowo-krwotocznego, patologicznego procesu, który jest ważnym składnikiem patogenezy wielu chorób, krytycznych i końcowych stanów. W związku z tym rozpoznawanie zaburzeń krzepnięcia i ich korygowanie mają ogromne znaczenie w praktyce medycznej.

Układ krzepnięcia krwi na różnych poziomach ściśle oddziałuje z hemostazą komórkową, która obejmuje:

śródbłonkowe naczynia krwionośne;

systemy enzymów plazmatycznych.

Zaburzenia krwawienia

Zaburzenia krzepnięcia krwi najczęściej objawiają się siniakami, które pojawiają się spontanicznie lub z niewielkimi obrażeniami. Zwłaszcza jeśli są one połączone z powtarzającym się krwawieniem z nosa lub krwawieniem z innych miejsc. Zwiększa również krwawienie dziąseł, są nacięcia, rany.

Szacunkowe określenie większości tych naruszeń jest możliwe na podstawie historii rodziny i osobistych: rodzaju krwawienia; choroby i skutki uboczne (w tym leki), które mogą być związane z rozwojem krwotoków. Wyniki następujących testów laboratoryjnych są również wykorzystywane do określenia czasu częściowej (częściowej) tromboplastyny, czasu protrombiny i trombiny, aglutynacji płytek pod wpływem ristomycyny (test jest ważny dla identyfikacji większości postaci choroby Willebranda), badań zawartości fibrynogenu w osoczu i produktów jego metabolizmu (rozpuszczalne kompleksy fibrynowe monomery wykryte w testach parakoagulacji, takich jak etanol, siarczan protaminy, ortofenantrolina, tes i łączenie na metycylinę) i produkty degradacji fibrynogenu (fibryny), plazminy (fibrinolizinom).

Oznaczanie rozpuszczalnych kompleksów monomeru fibryny i produktów degradacji fibrynogenu jest szczególnie ważne w diagnostyce wewnątrznaczyniowej krzepnięcia krwi, w tym zespół trombohemorrhagiczny. Ważna jest również identyfikacja kruchości naczyń krwionośnych, czas krwawienia, liczenie liczby płytek we krwi oraz badanie ich funkcji agregacji. Wybór testów diagnostycznych determinowany jest przez:

choroby i skutki uboczne.

Po przeprowadzeniu testów korekcji przybliżonych.

Zaburzenia dziedziczne

Wśród dziedzicznych zaburzeń krzepnięcia, przeważająca większość to hemofilia A i B, a także choroba Willebranda. Charakteryzują się krwawieniem, które powstało w dzieciństwie; w tym samym czasie odnotowano krwawienie typu krwawienie (z krwotokami w stawach i uszkodzenie układu mięśniowo-szkieletowego) u mężczyzn z hemofilią i typu mieszanego (z widocznymi drobnymi krwinkami z rzadkimi krwiakami) u obu płci z chorobą Willebranda.

Charakterystycznym znakiem laboratoryjnym tych chorób jest izolowane wydłużenie czasu krzepnięcia krwi w teście do oznaczania czasu częściowej tromboplastyny ​​po aktywacji w normalnym czasie protrombiny i trombiny. W przypadku choroby von Willebranda czas krwawienia często znacznie się przedłuża, obserwuje się naruszenie agregacji płytek pod wpływem ristomycyny.

Trombgregacja płytek krwi, niedobór prostacykliny i innych inhibitorów agregacji płytek krwi może być również przyczyną trombofilii. Wtórne wyczerpanie powyższych mechanizmów utrzymywania ciekłego stanu krwi może być spowodowane intensywnym spożyciem fizjologicznych antykoagulantów. Tendencja do zakrzepicy wzrasta wraz ze wzrostem lepkości krwi, która jest określana metodą lepkościomierza, jak również wzrostem hematokrytu, zwiększoną zawartością fibrynogenu w osoczu krwi.

Zwiększona krzepliwość krwi: przyczyny, objawy, diagnoza, leczenie

Krew jest płynną tkanką naszego ciała, która spełnia wiele niezwykle różnorodnych funkcji, z których jedną jest hemostaza lub zatrzymanie krwawienia. Odpowiednie osiągnięcie tego zadania osiąga się dzięki delikatnej równowadze między dwoma złożonymi, wieloskładnikowymi, wielokierunkowymi mechanizmami nieodłącznymi - koagulacją i systemami przeciwzakrzepowymi organizmu.

U ludzi utrzymanie równowagi krzepnięcia krwi w stanie normalnym ma bezpośredni wpływ na szereg procesów:

  • Zachowanie krwi w stanie ciekłym;
  • Zatrzymanie krwawienia;
  • Gojenie ran;
  • Przebieg prawidłowego procesu zapalnego;
  • Przenikalność ściany naczynia;
  • Wsparcie hemodynamiczne (normalna prędkość przepływu krwi w naczyniach krwionośnych, poziom ciśnienia krwi);
  • Praca układu odporności i ogólnej odporności organizmu.

Przerwanie układu hemostatycznego może wystąpić w dwóch kierunkach:

  1. Zwiększone krzepnięcie krwi lub hiperkoagulacja są stanem ciała, w którym występuje patologicznie zwiększona aktywność układu krzepnięcia krwi.
  2. Niska koagulancja krwi lub hipokoagulacja są stanem ciała, w którym występuje patologicznie zwiększona aktywność układu antykoagulantu we krwi.

Następnie rozważamy szczegółowo wysoki poziom krzepnięcia krwi lub zespół nadkrzepliwości.

Przyczyny zwiększonego krzepnięcia krwi

Zespół nadkrzepliwości może być pierwotny, to znaczy może być niezależnym procesem patologicznym z powodu czynników dziedzicznych, które determinują defekt układu krzepnięcia krwi. Takie stany są nazywane trombofilią, ich przyczyny mogą obejmować:

schemat: rozkład przyczyn wrodzonych stanów nadkrzepliwości

  • Nadmierna aktywność i / lub zwiększone tworzenie czynników krzepnięcia krwi:
    1. czynnik von Willebranda;
    2. Proconvertin;
    3. Czynnik Hagemana;
    4. prekursor tromboplastyny ​​osocza;
    5. antyhemofilna globulina;
  • Zmniejszona aktywność i / lub niewystarczające tworzenie czynników krzepnięcia krwi:
    1. antytrombina III;
    2. antykoagulanty C i S;
    3. plazminogen i jego aktywatory;
    4. kofaktor heparyny II.

Wtórny zespół hiperkoagulacyjny jest konsekwencją i objawem choroby lub szczególnego stanu. Stany patologiczne, które manifestują się jako zwiększone krzepnięcie krwi obejmują:

  • Guzy układu krwionośnego są łagodne lub złośliwe, wpływając zarówno na płynną krew jak i na szpik kostny, który produkuje składniki krwi. Często w przebiegu nowotworów hematologicznych towarzyszy zwiększone lub zmniejszone krzepnięcie krwi, takie choroby obejmują erytremię, szpiczaka, różne białaczki i inne.
  • Choroby autoimmunologiczne charakteryzują się tworzeniem się przeciwciał (białek układu odpornościowego) na składniki ich własnych komórek. Przeciwciała są agresywnymi białkami, które osadzają się na składnikach komórek własnego ciała, powodując ich uszkodzenie, co prowadzi do zwiększonej zakrzepicy. Takie choroby obejmują układowy toczeń rumieniowaty, zespół antyfosfolipidowy i inne.
  • Choroby dziedziczne są genetycznie określonymi chorobami, które nie mają bezpośredniego wpływu na czynniki krzepnięcia krwi, ale działają pośrednio, nie będąc trombofilią (anemią sierpowatą, dziedziczną hiperlipoproteinemią i innymi).
  • Miażdżyca - rozległa, rozległa miażdżyca tętnic, szczególnie w późniejszych stadiach, uszkadza ściany naczyń krwionośnych, co prowadzi do tworzenia ciemieniowych skrzeplin krwi tętnic w miejscach lokalizacji blaszek miażdżycowych z późniejszą możliwością wystąpienia ataków serca na różne narządy.
  • Podwyższony poziom hormonów nadnerczy - przedłużona wysoka aktywność kory nadnerczy podczas stresu patologicznego lub nowotworu prowadzi do zwiększenia powstawania fibrynogenu, jednego z ważnych składników układu krzepnięcia krwi.
  • Wątrobowa i (lub) niewydolność nerek - prowadzi do zmniejszenia tworzenia się antytrombiny III w wątrobie, co zwiększa krzepliwość krwi.
  • Hemokoncentracja jest stanem krwi, gdy normalny stosunek elementów komórkowych krwi i jej części płynnej jest zaburzony w kierunku wzrostu składnika komórkowego, co prowadzi do zgrubienia krwi. Stan ten może rozwinąć się w wyniku wielu stanów patologicznych: wymiotów, biegunki, utraty płynów w gorącym klimacie bez odpowiedniego picia, cukrzycy (cukrzyca i brak cukrzycy), rozległych oparzeń.
  • Warunki septyczne - w normalnej krwi ludzkiej jest sterylna, jeśli obecne są we krwi mikroorganizmy (bakterie, grzyby, wirusy), rozwija się stan zwany "sepsą", którego jednym z objawów może być zwiększenie krzepliwości krwi.
  • Przymusowa pozycja ciała - leżenie lub siedząca pozycja ciała z powodu choroby, urazu lub operacji, prowadzi do znacznego spowolnienia przepływu krwi, szczególnie w głębokich żyłach kończyn, co predysponuje do tworzenia skrzepliny w tych naczyniach.
  • Cechy konstytucji i stylu życia - złe nawyki (palenie, picie alkoholu, niektóre leki), otyłość i siedzący tryb życia prowadzą do zgrubienia krwi, uszkodzenia ścian naczyń krwionośnych i zwiększonego krzepnięcia krwi.
  • Skutki uboczne leków - na przykład hormonalne środki antykoncepcyjne zawierające same hormony estrogenów, zwiększają krzepliwość krwi.
  • Ciało obce w łożysku naczyniowym to sztuczny zastawka serca, proteza naczyniowa, cewnik znajdujący się w świetle naczynia przez długi czas.
  • Urazy - rozległym uszkodzeniom tkanek miękkich towarzyszy wnikanie do krwi substancji, które zwiększają krzepliwość krwi.

Objawy i objawy zwiększonej krzepliwości krwi

Przebieg tego patologicznego stanu przed wystąpieniem niewydolności naczyniowej nie ma konkretnych objawów klinicznych, często przebiega skrycie i sprowadza się do ogólnych objawów: zwiększonego zmęczenia, ciągłego zmęczenia, osłabienia, apatii, senności, roztargnienia, częstych bólów głowy, uczucia mrowienia, drętwienia w opuszkach palców, czubek nosa, okolica małżowiny usznej i inne nieprzyjemne i nieistotne klinicznie objawy.

Jedną z oznak podejrzeń o zespół nadmiernego krzepnięcia przed wystąpieniem ciężkich objawów klinicznych jest krzepnięcie krwi "na igłę", gdy trudno jest pobrać krew z żyły, ponieważ bezpośrednio po nakłuciu (nakłuciu) dochodzi do krzepnięcia krwi wewnątrz igły i wymusza wielokrotne nakłucia. Krew umieszczona w probówce natychmiast po jej pobraniu szybko opada, tworząc luźny splot. W szpitalu można zwrócić uwagę na szybkie wyjście z "stanu roboczego" zainstalowanych cewników żylnych zarówno centralnych (żyły podobojczykowej, żyły szyjnej), jak i obwodowych (żyły przedramienia, dłoni) z powodu ich blokady z masami zakrzepowymi, pomimo odpowiedniej opieki.

Brak szybkiej diagnostyki i leczenia zwiększonego krzepnięcia krwi może spowodować ciężkie wypadki naczyniowe w postaci zablokowania naczyń tętniczych i żylnych z najbardziej niekorzystnymi konsekwencjami:

  1. Zawał mięśnia sercowego;
  2. Niedokrwienny udar mózgu (udar);
  3. Zawał jelita;
  4. Zawał płucny;
  5. Zawał nerki;
  6. Gangrena kończyn;
  7. Zakrzepica kończyn;
  8. Zator płucny.

Jeśli istnieje podejrzenie zwiększonej krzepliwości krwi, należy jak najszybciej uzyskać pomoc lekarską, wypełnić wszystkie zalecenia diagnostyczne i ściśle przestrzegać przepisanego leczenia. Uważna uwaga na tę patologię pomoże przedłużyć życie i uniknąć poważnych, czasami skrajnych konsekwencji.

Diagnostyka

Istnieją wskazania do badań diagnostycznych (w tym genetycznych) w celu bezpośredniego wykrywania wysokiego krzepnięcia krwi:

  • Przypadki zakrzepicy z zatorami u bliskich krewnych;
  • Obecność zakrzepicy (żylnej lub tętniczej) w wieku 50 lat;
  • Powtarzająca się zakrzepica dowolnej lokalizacji;
  • Długotrwałe stosowanie preparatów hormonalnych zawierających estrogeny, hormony nadnerczy;
  • Długotrwałe stosowanie leków wpływających na hemostazę w celu oceny ich skuteczności;
  • Normalna ciąża;
  • Skomplikowana historia położnictwa (poronienie, niewydolność łożyska, przedwczesne porody itp.);
  • Masowe interwencje chirurgiczne, zarówno nadchodzące, jak i produkowane;
  • Długotrwałe unieruchomienie (będąc w pozycji przymusowej, często leżąc);
  • Nowotwory złośliwe.

Aby określić stan układu hemostazy, przeprowadza się kompleksową analizę krwi pobranej z żyły łokciowej, zwanej koagulogramem lub hemostazyogramem, która obejmuje określenie szeregu parametrów:

Dla diagnozy stanu hemostazy istotne są również wskaźniki ogólnej analizy krwi, hematokrytu i zależności kwasowo-zasadowej krwi.

Przeprowadzenie powyższych badań krwi da ogólne pojęcie o stanie układu hemostatycznego, natomiast początkowe przyczyny patologii układu krzepnięcia krwi mogą nie zostać zdiagnozowane i wymagają szerszego badania, którego zakres i metody są określane przez lekarza.

Zwiększona krzepliwość krwi podczas ciąży

Będąc w stanie ciąży, ciało kobiece przechodzi szereg kardynalnych fizjologicznych (niepatologicznych) zmian, które wpływają na układ krzepnięcia krwi w postaci zahamowania układu przeciwkrzepliwego krwi i aktywacji układu krzepnięcia. Zmiany te zaczynają się pojawiać od drugiego trymestru ciąży (od 4 do 5 miesiąca) i odgrywają ważną rolę ochronną zarówno dla matki, jak i dziecka. Zmiany w układzie hemostatycznym podczas ciąży wynikają z faktu, że dopływ krwi do łożyska przylegającego do macicy jest bardzo intensywny, a układ hemostazy jest regulowany, aby nie powodować powstawania skrzeplin w macicy podczas ciąży, a także aby zapewnić szybkie zatrzymanie krwawienia podczas porodu i zaraz po nim.

Czujne monitorowanie układu hemostatycznego podczas ciąży jest niezbędne i jest osiągane poprzez regularne badania krzepnięcia krwi. Staranne ustalanie i regularne przeprowadzanie testów w celu zdiagnozowania stanu układu krzepnięcia krwi jest niezbędne z jednej strony do wykrycia patologicznie zwiększonej krzepliwości krwi w czasie i do zapobiegania możliwej niewydolności łożyska, az drugiej strony do oceny możliwości zatrzymania krwawienia z użyciem własnych sił ciała w celu przeszedł bez zagrożenia dla życia matki.

Zwróć szczególną uwagę na stan układu hemostazy należy rozważyć przyszłe matki, które mają czynniki ryzyka:

  • Ciąża powyżej 40 roku życia;
  • Ciąża w wieku poniżej 18 lat;
  • Cukrzyca;
  • Choroby nerek, wątroby, układu sercowo-naczyniowego;
  • Obecność chorób dziedzicznych u ciężarnej kobiety, ojca i bliskich krewnych;
  • Ciężkie warunki sanitarne matki;
  • Częsty stres.

Pomimo faktu, że noszenie dziecka nie jest chorobą, ale odnosi się do warunków fizjologicznych, kobieta w ciąży i jej wewnętrzny krąg powinny zwracać uwagę na recepty lekarza, przestrzegać wszystkich zaleceń, uważnie monitorować zdrowie przyszłej matki i w żadnym wypadku samoleczenia.

Leczenie zwiększonego krzepnięcia krwi

Leczenie zespołu hiperkoagulacyjnego dokonuje się na podstawie przyczyn jego przyczyny:

  1. W przypadku zweryfikowanego (potwierdzonego) defektu genetycznego przeprowadza się terapię zastępczą - wprowadzenie brakującego składnika z zewnątrz lub usunięcie nadmiaru lub wadliwego składnika układu krzepnięcia krwi przy użyciu sprzętowej metody oczyszczania krwi.
  2. W przypadku erytremii nadmiar czerwonych krwinek jest usuwany przez erytrocytozę.
  3. Przy zwiększonej skłonności płytek do agregacji stosuje się leki przeciwpłytkowe (aspirynę, tikyd, dipirydamol).
  4. Ze zwiększoną tendencją do krzepnięcia płytek krwi, stosuje się heparyny drobnocząstkowe (fraxiparin, clexane, fragmin).
  5. Przy zwiększonej krzepliwości krwi spowodowanej procesem zakaźnym należy przepisać etiotropię, skierowaną na patogen, leczenie (antybiotyki, leki przeciwgrzybicze i inne), jak również wprowadzenie niefrakcjonowanej heparyny.
  6. W patologii związanej z tworzeniem się kompleksów immunologicznych na tle różnych typów plazmaferezy stosuje się heparyny drobnocząsteczkowe.
  7. W chorobach autoimmunologicznych stosuje się plazmaferezę, antykoagulanty (heparynę), leki przeciwpłytkowe (tiklid lub plavix), steroidowe leki przeciwzapalne (deksometazon) i cytostatyki (winkrystynę, cyklofosfamid).
  8. Przy zmianach naczyniowych z miażdżycą na tle standardowego leczenia choroby niedokrwiennej serca stosuje się leki przeciwpłytkowe (aspiryna, tichlid, Plavix), często te leki są przepisywane w kombinacjach (aspiryna + plavix) w odpowiednich dawkach pod kontrolą hemostazy.
  9. Przy dłuższym kontakcie z obcymi przedmiotami, profilaktycznie przepisane antykoagulanty (synkumaryna, warfaryna) i leki przeciwpłytkowe (kwas acetylosalicylowy, Plavix).
  10. W przypadku częstego stosowania sprzętowych metod oczyszczania krwi (dializa, filtracja, różne rodzaje gorączki) stosuje się głównie heparynę.
  11. W przypadku zgrubienia krwi związanej z rozległymi obrażeniami, transfuzję świeżo mrożonego roztworu donorowego i roztworów soli stosuje się do stabilizacji układu hemostazy, ponieważ ten stan stwarza ryzyko rozwoju DIC.

Ponadto, zwłaszcza w łagodnych przypadkach zespołu hiperkoagulacyjnego, tradycyjna medycyna nie powinna być dyskontowana. Hirudoterapia (leczenie pijawkami), apiterapia (leczenie za pomocą użądlenia pszczół), fitoterapia (leczenie roślinami) może mieć dość wyraźny i trwały efekt, podczas gdy należy pamiętać, że tego rodzaju tradycyjna medycyna ma udowodnioną klinicznie skuteczność, a także wiele przeciwwskazań, aby w związku z tym kontrolować stan organizmu i układ krzepnięcia krwi są również konieczne tak ostrożnie, jak podczas leczenia oficjalnymi (przemysłowymi) preparatami.

Często zdarza się, że dochodzi do wzrostu krzepliwości krwi, ale jego przyczyna nie jest ustalona lub nie ma czasu i okazji do jej zainstalowania. W takich sytuacjach uzasadnione jest, w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia katastrofy naczyniowej i ze względów zdrowotnych, leczenie przejawu choroby - najwyższego krzepnięcia krwi, a nie jej przyczyny.

Dlaczego występuje zła krzepliwość krwi i co należy zrobić

Krew jest najważniejszą częścią ludzkiego ciała, ponieważ zawiera substancje niezbędne dla wszystkich narządów i tkanek bez wyjątku. Odchylenia od normalnego stanu lub składu krwi powodują naruszenie wielu funkcji i prowadzą do chorób. Jakie jest niebezpieczeństwo złej krzepliwości krwi jako nazwy choroby związanej z tym i co można zrobić, aby znormalizować stan - pytania, z których odpowiedzi są lepiej znane z góry, aby nie zgubić się w nagłym wypadku.

Zła krzepliwość krwi, jak nazywa się choroba

Słaba krzepliwość krwi, a także jej krzepnięcie, nie są chorobą, jest przejawem chorób i stanów, które determinują spadek stężenia czynników krzepnięcia krwi. Choroby są często dziedziczne.

  1. Hemofilia. Choroba wywołana genetycznie. Istnieją dwa typy - kiedy nie ma białka we krwi, które odpowiada za krzepnięcie krwi lub gdy występuje niedobór świątecznej plazmy.
  2. Choroba Willebranda. Dziedziczna w większości przypadków niedobór krwi pacjentów o specyficznym czynniku von Willebranda. W rezultacie nie dochodzi do tworzenia skrzepów krwi, ponieważ płytki krwi nie przyklejają się do ścianek uszkodzonego naczynia, a agregacja płytek krwi nie występuje. Obniżenie poziomu czynnika von Willebranda występuje również w wyniku wielokrotnych transfuzji krwi, ze zwężeniem zastawki aortalnej, reumatoidalnym zapaleniem stawów.

Są to dwie choroby, których główną manifestacją jest zwiększone krwawienie. Można również zauważyć stan związany z liczbą krwinek biorących udział w tworzeniu się skrzepu krwi - skrzep krwi w miejscu uszkodzenia naczynia lub włókien fibryny, ustalając go:

Przyczyny złego krzepnięcia krwi

Spadek krzepnięcia krwi występuje przy takich czynnikach:

  • choroba wątroby, która jest odpowiedzialna za wytwarzanie większości czynników krzepnięcia:
    • rak - rak, przerzuty do wątroby,
    • zakaźny - zapalenie wątroby,
    • zmniejszenie liczby funkcjonujących tkanek wątroby - marskość;
  • zatrucie, długotrwałe stosowanie antybiotyków, antykoagulanty;
  • niedobór wapnia zaangażowany w tworzenie się skrzepu krwi, jego udział jest niezbędny do utworzenia trombiny i fibryny;
  • brak witaminy K - powstaje wiele czynników krzepnięcia z obowiązkową obecnością witaminy K.
  • niektóre formy niedokrwistości, obfite straty krwi - utrata dużej liczby czerwonych krwinek stymuluje szpik kostny do ich zwiększonej produkcji, ze szkodą dla tworzenia płytek krwi; z szybką utratą krwi ciało nie ma czasu na wypełnienie liczby płytek krwi;
  • białaczka - naruszenie tworzenia płytek krwi.

Objawy niskiego krzepnięcia krwi

Głównym objawem jest zwiększone krwawienie i niezdolność do zatrzymania krwi za pomocą konwencjonalnych metod.

Pacjenci często doświadczają samoistnego krwawienia, obserwuje się rozległe siniaki i krwiaki z najmniejszych siniaków, osłabienia i zawrotów głowy.

Słaba krzepliwość krwi: co zrobić

W przypadku zauważenia objawów niskiego krzepnięcia krwi, należy odwiedzić hematologa i dokładnie zbadać go w celu ustalenia przyczyny patologii.

Główną metodą, która pozwala kontrolować stan krwi - analiza biochemiczna - koagulogram. Wszystkie środki terapeutyczne są przeprowadzane okresowo.

Leczenie nadmiernego rozrzedzenia krwi musi być prowadzone pod nadzorem lekarza, aby nie tłumaczyć patologii w przeciwną stronę, a następnie nie walczyć ze zwiększoną zakrzepicą.

Spośród powszechnie stosowanych leków:

  • witamina K w postaci zastrzyków;
  • kwas aminokapronowy i inne czynniki opóźniające rozpuszczanie fibryny;
  • koagulanty działań bezpośrednich i pośrednich;
  • leki stymulujące produkcję płytek krwi - oprelvekin, hydroksymocznik.

Transfuzje osocza zawierające czynniki krzepnięcia mają dobry efekt.

W leczeniu niskiego krzepnięcia krwi bardzo ważna jest kompozycja odżywcza. Zalecane

  • wysoka zawartość w diecie produktów zawierających witaminę K: wzbogacić pokarmy w grykę, banany, mango, rzodkiew, morwy, paprykę, rośliny strączkowe, orzechy włoskie;
  • ograniczenie lub wykluczenie napojów zawierających kofeinę;
  • pokrzywa, krwawnik, wywar z łupin orzecha włoskiego - środki ludowe, które są skuteczne w krwawieniu.

Słaba krzepliwość krwi podczas ciąży

W czasie ciąży ciało kobiety doświadcza dużego stresu, więc możliwe są warunki, które pomagają zmniejszyć krzepliwość krwi. Zdarza się to częściej w przypadku

  • przeciążenie układu odpornościowego;
  • choroby wirusowe;
  • stosowanie leków, zatwierdzonych antybiotyków;
  • awitaminoza;
  • wysoka zawartość w żywności witaminy C.

Niska krzepliwość krwi może powodować poważne powikłania - krwawienie poporodowe, przedwczesne zakończenie ciąży.

Aby zapobiec rozwojowi patologii powinno

  • całkowicie przestać palić (i także bierne);
  • dobrze jedz, zrekompensuj niedobór witamin;
  • ustalić tryb picia, bez użycia nadmiaru płynu.

Obecność słabej krzepliwości krwi jest powodem, aby zwracać uwagę na dobre samopoczucie ciała, podejmować niezbędne środki w celu wyzdrowienia, narzucać ograniczenia w zwykły sposób życia. Wtedy ta choroba będzie pod pewną kontrolą i nie będzie w stanie wyrządzić dużej szkody.

Objawy choroby - zaburzenia krzepnięcia

Naruszenia i ich przyczyny według kategorii:

Naruszenia i ich przyczyny w porządku alfabetycznym:

zaburzenie krwawienia -

W których chorobach dochodzi do naruszenia krzepliwości krwi:

Z jakimi lekarzami należy się skontaktować w przypadku naruszenia krzepliwości krwi:

Czy zauważyłeś zaburzenie krwawienia? Chcesz uzyskać więcej szczegółowych informacji lub potrzebujesz inspekcji? Możesz umówić się na wizytę u lekarza - Klinika Eurolab jest zawsze do Twojej dyspozycji! Najlepsi lekarze zbadają ciebie, sprawdzą zewnętrzne objawy i pomogą ci zidentyfikować chorobę za pomocą objawów, skonsultują się z tobą i zapewnią ci niezbędną pomoc. Możesz również zadzwonić do lekarza w domu. Klinika Eurolab jest otwarta dla Ciebie przez całą dobę.

Jak skontaktować się z kliniką:
Numer telefonu naszej kliniki w Kijowie: (+38 044) 206-20-00 (wielokanałowy). Sekretarz kliniki wybierze odpowiedni dzień i godzinę wizyty u lekarza. Nasze współrzędne i kierunki są tutaj pokazane. Przyjrzyj się bardziej szczegółowo na temat wszystkich usług kliniki na jej osobistej stronie.

Jeśli wcześniej przeprowadziłeś jakieś badania, pamiętaj, aby zabrać ich wyniki do konsultacji z lekarzem. Jeśli badania nie zostaną wykonane, zrobimy wszystko, co niezbędne w naszej klinice lub z naszymi kolegami z innych klinik.

Czy masz krzepnięcie krwi? Musisz być bardzo ostrożny w kwestii ogólnego stanu zdrowia. Ludzie nie zwracają wystarczającej uwagi na objawy chorób i nie zdają sobie sprawy, że te choroby mogą zagrażać życiu. Istnieje wiele chorób, które na początku nie objawiają się w naszym ciele, ale ostatecznie okazuje się, że niestety są już za późno, aby je leczyć. Każda choroba ma swoje specyficzne objawy, charakterystyczne objawy zewnętrzne - tak zwane objawy choroby. Identyfikacja objawów jest pierwszym krokiem w diagnostyce chorób w ogóle. Aby to zrobić, wystarczy poddać się badaniu lekarskiemu kilka razy w roku, aby nie tylko zapobiec straszliwej chorobie, ale także utrzymać zdrowy umysł w ciele i ciele jako całości.

Jeśli chcesz zadać lekarzowi pytanie - skorzystaj z sekcji konsultacji online, być może znajdziesz tam odpowiedzi na swoje pytania i przeczytaj wskazówki dotyczące opieki nad sobą. Jeśli interesują Cię opinie o klinikach i lekarzach - spróbuj znaleźć potrzebne informacje na forum. Zarejestruj się również na portalu medycznym Eurolab, aby być na bieżąco z najnowszymi wiadomościami i aktualizacjami na stronie, które zostaną automatycznie wysłane pocztą.

Zaburzenia krzepnięcia: historia choroby i pierwsze objawy

Właścicielom tej patologii nie zazdrościsz: wszelkie cięcia, jakakolwiek szkoda zamienia się w krwawienie dla nich. Nawet wizyta u dentysty staje się problemem. Jest to grupa chorób, w których cierpi układ krzepnięcia krwi.

Dlaczego powstają i jak są traktowane? Udzielam głosu naszemu ekspertowi, szefowi Republikańskiego Centrum Leczenia Pacjentów z Hemofilią w Rosyjskim Instytucie Hematologii i Transfuzjologii, hematologu najwyższej kategorii i kandydata nauk medycznych Tatiany Andreevy.

Spontanicznie i odziedziczył

Najsłynniejszym nosicielem hemofilii (znanym jako "choroba królewska", ponieważ była w koronowanych rodzinach, gdzie bliskim krewnym pozwolono zachować tytuł, spotykała się najczęściej) była angielska królowa Wiktoria, która przekazała tę nieuleczalną chorobę jednemu z jej synów, a także pewnej liczbie wnucząt i prawnuków, w tym rosyjskiego carewicza Aleksieja Nikołajewicza (syna Mikołaja II). We krwi młodego następcy tronu rosyjskiego poziom IX czynnika krzepnięcia krwi, białka niezbędnego do całkowitego zatrzymania krwawienia, został znacznie zmniejszony.

Jednak nie tylko mężczyźni, ale także kobiety cierpią na dziedziczne choroby hematologiczne.

Przykładem takiej rzadkiej choroby jest choroba von Willebranda, której właściciele (obojga płci) okresowo doświadczają spontanicznego krwawienia (nosowego, przewodu pokarmowego, dziąseł, u kobiet, macicy).

Ta ostatnia, z oczywistych powodów, choroba jest bardziej agresywna, dlatego znacznie wcześniej wykryto. Co czasami ratuje ich życie: poród dla takich kobiet wiąże się z wysokim ryzykiem krwawienia, z którego może umrzeć kobieta, która cierpi z powodu słabej krzepliwości krwi.

Choroby układu krzepnięcia krwi są nabywane. Ten sam poród (taka sama sytuacja ma miejsce u 1 na 1 milion ciężarnych kobiet), choroba autoimmunologiczna, choroba wątroby (zapalenie wątroby, marskość), długotrwała terapia hormonalna, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) mogą być przyczyną ich pojawienia się.

Czasami pojawienie się przeciwciał przeciwko jednemu z czynników krzepnięcia krwi stanowi początek raka. I choć zdarza się to bardzo rzadko, eksperci wolą nie odpoczywać. Im szybciej taki pacjent zostanie zidentyfikowany, tym większe szanse na przedłużenie jego życia i poprawę jego jakości.

Pod kontrolą

Wcześniej obecność poważnej choroby układu krzepnięcia krwi dla jej właściciela była zdaniem, a oczekiwana długość życia pacjentów z hemofilią wynosiła tylko 30-34 lata. Choroba ta była leczona transfuzjami w osoczu, po czym pacjenci z hemofilią, oprócz jednej poważnej choroby, często otrzymywali kolejne - zapalenie wątroby C. Inni stali się niepełnosprawni - z powodu krwotoków deformujących i niszczących stawy. Ale dzięki państwowemu programowi federalnemu "7 nozologii", obejmującemu leczenie wielu najdroższych chorób (w tym krwi), w naszym kraju jest znacznie mniej takich zaniedbanych pacjentów. I ich hospitalizacja zmniejszyła się 4 razy.

Oczywiście, tacy pacjenci muszą sami podawać dożylnie zastrzyk brakującego czynnika krzepnięcia krwi, unikać zranień, które powodują rozcieńczenie krwi leków zawierających aspirynę, NLPZ, należy zachować ostrożność przy szczepieniach i innych inwazyjnych procedurach i procedurach medycznych. W przeciwnym razie życie osób z dziedzicznymi i nabytymi chorobami układu krzepnięcia krwi praktycznie nie różni się już od życia ich zdrowych rówieśników. Najważniejszą rzeczą jest zidentyfikowanie choroby na czas i utrzymanie jej pod kontrolą.

Jest ważny

Objawy choroby układu krzepnięcia krwi obejmują:

  • siniaki bez przyczyny,
  • uporczywe krwawienie z nosa, hemoroidy, krwawienia z macicy,
  • nadmierna utrata krwi podczas usuwania zębów, urazów, interwencji chirurgicznych.

Jeśli wystąpią takie objawy, należy zawsze skonsultować się z hematologiem i poddać się badaniu.

Zaburzenia krwawienia

Nieprawidłowe funkcjonowanie najważniejszego układu organizmu - układu hemostatycznego, mającego na celu ochronę ludzi przed utratą krwi - objawia się jako naruszenie krzepliwości krwi, czyli patologii krzepnięcia białkowych składników krwi w przypadku krwawienia.

Zdolność krwi do krzepnięcia z różnych przyczyn może się zmniejszyć, prowadząc do ciężkiej i śmiertelnej koagulopatii.

Kod ICD-10

Przyczyny zaburzeń krwawienia

Zanim podkreślimy kluczowe przyczyny zaburzeń krzepnięcia, należy przypomnieć, że koagulacja w procesie zatrzymywania krwawienia jest kompleksem złożonych procesów biochemicznych wywołanych przez ekspozycję (i interakcję) blisko czterech tuzinów substancji czynnych fizjologicznie zwanych czynnikami krzepnięcia osocza krwi i płytek krwi.

W uproszczonej formie proces krzepnięcia krwi w przypadku uszkodzenia naczyń krwionośnych można opisać jako konwersję białka krwi z protrombiny (czynnik krzepnięcia II osocza) do enzymu trombiny, pod wpływem której fibrynogen w osoczu (białko wytwarzane przez wątrobę, czynnik krzepnięcia I) przekształca się w polimeryzowany materiał włóknisty (nierozpuszczalny ) białkowa fibryna. Działanie enzymu transglutaminazy (czynnika krzepnięcia XIII) stabilizuje fibrynę i specjalne (nienukleowane) elementy krwi - płytki przylegają do jej fragmentów. W wyniku agregacji płytek i ich adhezji do ściany naczynia tworzy się skrzep krwi. To on zamyka "dziurę" w przypadku naruszenia integralności naczynia krwionośnego.

Patogeneza

Patogeneza nieprawidłowości w procesie hemocoagulacji jest bezpośrednio związana z brakiem równowagi czynników krzepnięcia krwi, ponieważ tylko wtedy, gdy są aktywowane, aktywowany jest naturalny mechanizm tworzenia skrzepów krwi i zatrzymania krwawienia. Nie mniej ważnym czynnikiem jest liczba płytek krwi, syntetyzowana przez komórki szpiku kostnego.

Istniejąca klasyfikacja zaburzeń krzepliwości rozdziela je, w zależności od etiologii, na nabyte, genetycznie zdeterminowane i wrodzone, a także autoimmunologiczne.

Wśród przyczyn nabytych zaburzeń krzepnięcia krwi hematolodzy zauważają patologie, które prowadzą do obniżenia poziomu fibrynogenu we krwi (hipofibrynogenemia) lub do zmniejszenia liczby płytek krwi:

  • dysfunkcja wątroby (na przykład w przypadku marskości wątroby lub stłuszczenia wątroby);
  • zespół lub zespół Trombohemorrhagic DIC, rozwijający się w stanie szoku i pourazowym, podczas interwencji chirurgicznych, po masywnych transfuzjach krwi, z posocznicą i ciężkimi chorobami zakaźnymi, z rozpadem dużych nowotworów złośliwych;
  • niedobór witaminy K (z powodu niedrożności przewodu żółciowego lub złego funkcjonowania jelit);
  • niedokrwistość złośliwą (megaloblastyczną) spowodowaną brakiem cyjanokobalaminy (witamina B12) i kwasu foliowego (witamina B9); ta patologia może być konsekwencją ciężkiej dysbakteriozy, jak również błonkowotropowej (pasożytowanie w ciele szerokiego tasiemca);
  • choroby nowotworowe układu krwiotwórczego (białaczka, hemoblastoza) z uszkodzeniem komórek macierzystych szpiku kostnego;
  • działania niepożądane leków przeciwzakrzepowych stosowanych w leczeniu zakrzepicy, a także leków cytotoksycznych, z którymi prowadzi się chemioterapię raka.

Przyczyny zaburzeń krzepnięcia obejmują następujące nieprawidłowości genetyczne i wrodzone:

  • hemofilia A (niedobór antyhemofilnej globuliny - czynnik krzepnięcia VIII), hemofilia B (niedobór czynnika krzepnięcia ІХ) i hemofilia C (niedobór tromboplastyny ​​- czynnik XI);
  • Choroba Willebranda (konstytucyjna trombopatia lub zespół Willebranda-Jurgensa, gdy we krwi nie ma wystarczającej ilości antyhemofilnej globuliny);
  • plamica małopłytkowa (choroba Verlgofa);
  • Zakrzepica dziedziczna Glantsmana;
  • wrodzona afibrinogenemia (brak fibrynogenu we krwi) i dysfibrinogenemia (defekty strukturalne cząsteczek fibrynogenu).

Patogenezy autoimmunologicznej małopłytkowości idiopatycznej związane ze zwiększonym niszczeniem płytek krwi w śledzionie, a zatem zmniejszenie ich krwi.

Objawy zaburzeń krwawienia

Typowe objawy naruszenia krzepliwości krwi w prawie wszystkich powyższych patologiach przejawiają się w różnych kombinacjach iz różną intensywnością.

Pierwszymi objawami są zespół krwotoczny - skłonność do krwotoków w skórze i tkance podskórnej, a także zwiększone krwawienie błon śluzowych.

Krwawienie może być kapilarne, hematomus lub mieszane. Na przykład, w przypadku niedoboru czynników krzepnięcia, takich jak protrombiny, proaktselerin, współczynnik kappa, czynnik Stuarta-Prauera (z choroby von Willebranda, małopłytkowość lub disfibrinogenemii) na skórę nóg w kostkach i stopach pojawiają się małe plamy czerwono-fioletowe - wybroczyn (kapilary krwotok).

W przypadku niedoboru antyhemofilnej globuliny stale pojawiają się siniaki (wybroczyny). Podskórne krwiaki są charakterystyczne dla hemofilii, jak również dla większości nabytych zaburzeń krzepnięcia, w tym po długotrwałym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych.

Dodatkowo, objawy zaburzeń krwawienie, częste samoistnego krwawienia z nosa, krwawiące dziąsła, znaczną utratę krwi podczas menstruacji (krwotok miesiączkowy), czas krwawienia nawet z niewielkimi uszkodzeniami najmniejszych naczyniach. Być może częste zaczerwienienie białek oczu, można również zaobserwować melenę (czarny kał), która wskazuje na krwawienie umiejscowione w przewodzie pokarmowym. W hemofilii krew wlewa się nie tylko do tkanek narządów jamy brzusznej i mięśni, ale także do stawów (hemarthrosis). Powoduje to martwicę tkanki kostnej, zmniejszenie zawartości wapnia w niej oraz późniejsze powikłania czynnościowe układu mięśniowo-szkieletowego.

Objawy, które powodują zespół zakrzepowo-krwotoczny, a także ich możliwe konsekwencje (które mogą być śmiertelne) - patrz Rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe (DIC).

Poważnym powikłaniem większości zaburzeń krzepnięcia jest niedokrwistość, która prowadzi do niedotlenienia wszystkich tkanek ciała, powodując ogólne osłabienie i zmniejszenie witalności z częstymi zawrotami głowy i tachykardią.

Rozpoznanie zaburzeń krwawienia

Diagnoza kliniczna zaburzeń krwawienia rozpoczyna się od wywiadu i obejmuje testy laboratoryjne krwi pacjentów.

Konieczne są następujące badania krwi:

  • ogólny kliniczny;
  • koagulogram (określa się czas krzepnięcia krwi);
  • PTV i PTI (czas protrombiny i wskaźnik protrombiny dają wyobrażenie o szybkości procesu koagulacji);
  • TV (określa czas trombiny, czyli szybkość konwersji fibrynogenu w fibrynę);
  • Test ABC (określa aktywowany czas krzepnięcia);
  • na agregację płytek z stymulacją adenozynotrifosforanem (ADP);
  • APTT (określa jednocześnie obecność deficytu kilku czynników krzepnięcia osocza);
  • na antytrombinie III (glikoproteina-antykoagulant we krwi, który hamuje proces jej krzepnięcia).

Diagnostyka instrumentalna (fluoroskopia, ultrasonografia, MRI) może być wykorzystana do określenia stanu wątroby, śledziony, jelita lub mózgu.

Diagnostyka różnicowa

Biorąc pod uwagę etiologię zaburzeń krzepnięcia krwi, prawdziwą możliwość określenia konkretnej przyczyny koagulopatii i przepisania prawidłowej terapii zapewnia jedynie diagnostyka różnicowa.

Z kim się skontaktować?

Leczenie zaburzeń krwawienia

W przypadku krwawienia, leczenie zaburzeń krwawienia wymaga pilnych działań - patrz: Krwawienie. Leki, które promują tworzenie się skrzepu krwi (fibrynogen, trombina) są również stosowane w szpitalu w celu zatrzymania krwawienia.

A terapia nabytych zaburzeń krzepnięcia obejmuje etiologiczne leczenie chorób, które je pociągają, oraz neutralizację czynników prowokujących.

W wielu przypadkach zalecane aplikacji przeciwkrwotoczny i hemostatyczne leków: tromboplastyny ​​aktywujące tworzenie heparyny antagonistów inhibitorów fibrynolizy, jak również środki, aby ułatwić zakrzepicy.

Leki przepisane w celu stymulacji produkcji tkanek tromboplastyny ​​(III czynnik krzepnięcia krwi) - Ditsinon (inna nazwa handlowa Etamzilat). Lek ten stosuje się do zatrzymania kapilarnego i wewnętrznego krwawienia wytwarzanego w postaci roztworu do wstrzykiwań, a w tabletkach 0,5 g do leczenia zaburzeń krzepnięcia. Dawka jest określana przez lekarza zgodnie z parametrami krwi (zwykle 0,25-0,5 g dwa do trzech razy dziennie), czas podawania zależy również od rozpoznania. Dieta daje efekty uboczne w postaci bólów głowy, nudności, obniżania ciśnienia krwi, zaczerwienienia skóry i osłabienia wrażliwości skóry na nogi. Lek jest przeciwwskazany w przypadku zwiększonego krwawienia i krwiaka - w wyniku przyjmowania leków przeciwzakrzepowych.

Leki, takie jak kwas aminokapronowy, Tranexam, Amben i inne, hamują rozpuszczanie się skrzepu krwi (fibrynolizy). kwas aminokapronowy (epsilon-aminokapronowy, kwas Atsikapron, Afibrin, Karpatsid, Karpamol, Epsamon) w tabletki 0,5 g wyznaczonych wewnątrz od obliczenia masy Maksymalna dawka nie powinna przekraczać 15, doszło objawy przeziębieniach zawroty Wśród skutków ubocznych, nudności biegunka W przypadku złej funkcji nerek kwas aminokapronowy jest przeciwwskazany.

Hemostatic Tranasam (kwas traneksamowy) w tabletkach 0,25 g jest zalecany do częstego krwawienia z nosa i krwotoku miesiączkowego, dwóch tabletek trzy razy dziennie, ale nie dłużej niż tydzień. Skutki uboczne i przeciwwskazania są podobne do poprzedniego leku.

Przy przepisywaniu leczenia zaburzeń krwawienia zaleca się często preparat zawierający analog witaminy K - Vikasol (Menadion wodorosiarczyn sodu, Menadion). Vikasol (w tabletkach 15 mg) zwiększa zdolność krzepnięcia krwi, działając na produkcję zależnej od witaminy K protrombiny i prokonwertyny (czynniki krzepliwości krwi). Dawka tego leku wynosi: dla dorosłych - 15-30 mg na dzień (w kursach przez 3 dni z przerwami), dla dzieci do jednego roku - 2-5 mg, 1-3 lat - 6 mg, 4-5 lat - 8 mg, 6-10 lat - 10 mg.

Również polecane przez hematologów witaminy to B9 i B12. Tabletki kwasu foliowego (witamina B9) należy przyjmować doustnie po posiłkach - 1-2 mg do dwóch razy dziennie. Dzienna dawka nie powinna przekraczać 5 mg, czas ciągłego podawania - nie więcej niż miesiąc.

Jak leczy się hemofilię, zobacz publikację Hemofilia w celu uzyskania szczegółów. Zobacz także - Leczenie choroby Willebrant.

Ludowe leczenie zaburzeń krwawienia

Przy tej patologii leczenie ludowe nie może w żaden sposób wpływać na przyczyny jego występowania lub powodować "korekt" z syntezą czynników krzepnięcia osocza i płytek.

Dlatego możesz używać ziół znanych z ich właściwości hemostatycznych: krwawnik, torebka pasterza, pokrzywa (liście), pieprz wodny (mięta pieprzowa), adonis. pieprz woda i torebki pasterza składają witaminy K. Do wywaru pochodzi łyżkę suchych ziół w szklance wrzącej wody i gotować przez 8-10 minut, nalegać i przyjętych: pieprz wody - łyżka 3-4 razy dziennie; wywar torebek pasterza - jedna trzecia kubka trzy razy dziennie.

Znany z witaminy K i pokrzywy; Napar wody z liści tej rośliny leczniczej przygotowuje się przez wylanie łyżki suchych surowców 200 ml wrzącej wody i naparu przez 1-1,5 godziny (w zamkniętym pojemniku). Infuzja jest podejmowana podczas krwawienia dziąseł, ciężkich miesiączek, krwawienia z nosa - przed posiłkami, jedna łyżka 3-4 razy dziennie.

Ze wszystkich środków, które są zwykle proponowane w celu zapobiegania rozwojowi niektórych chorób, prawie nikt nie może dać pozytywnego efektu w przypadku krwawienia. Wyjątek - zapobieganiu niedoboru witaminy K w organizmie, jak również odrzucenie długotrwałe stosowanie leków (leki przeciwzakrzepowe, aspiryna, niesteroidowe leki przeciwzapalne), które mogą zmniejszać poziom krzepnięcia krwi. A dla osób z ubogim krzepnięciem ważne jest unikanie sytuacji, które mogą prowadzić do obrażeń i krwawienia.

Uważane zaburzenia krzepnięcia są związane z chorobami krwi. W medycynie krajowej występuje pojęcie "chorób krwotocznych", a także "zespołu krwotocznego", czyli zespołu objawów, które charakteryzują stan, w którym występują krwotoki. A eksperci Amerykańskiego Towarzystwa Hematologicznego (ASH) emitują tylko zespół krwotoczny noworodków związanych z niedoborem witaminy K (kod ICD-10 P53). Oczywiście, obecność różnic w terminologii jest również charakterystyczna dla takiej dziedziny medycyny klinicznej, jak hematologia.

Ponadto, Przeczytaj O Statkach

Jak przywrócić mowę po udarze: ćwiczenia, prognozy

Z tego artykułu dowiesz się: jak odzyskiwanie mowy po udarze, jakie mogą być zaburzenia mowy i jak są one odwracalne. Co musisz zrobić, aby zmaksymalizować szybkość i pełne odzyskiwanie mowy.

Co to są diuretyki: opis, lista leków (tiazyd, oszczędzanie potasu, pętla) z cukrzycą

Leki moczopędne swoiście wpływają na czynność nerek i przyspieszają proces wydalania moczu.Mechanizm działania większości leków moczopędnych, szczególnie jeśli są to leki moczopędne oszczędzające potas, opiera się na zdolności do tłumienia reabsorpcji w nerkach, a dokładniej w kanalikach nerkowych, elektrolitów.

Co wywołuje zapalenie żyły na ramieniu i jakiego rodzaju leczenie jest konieczne w żyłach

Zapalenie żył nazywa się stanem zapalnym ściany żylnej. Choroba może być ostra, przewlekła lub izolowana.Zmiany w tętnicach krwi prowadzą do tworzenia się skrzepów krwi i łagodnego przejścia choroby w zakrzepowym zapaleniu żył.

W takim przypadku zakrzep krwi może sam się rozwiązać?

Czy zakrzep krwi może się rozpuścić? Dzisiaj lekarze muszą codziennie słyszeć takie pytanie, ponieważ w ostatnich latach problem tworzenia zakrzepów i związanych z tym procesów patologicznych jest niezwykle pilny.

Jak poprawić krążenie krwi w nogach: maść poprawia krążenie krwi

W cukrzycy układ krwionośny jest jednym z pierwszych, którzy cierpią. U zdrowego człowieka krew krąży swobodnie w żyłach i naczyniach włosowatych.

Dlaczego neutrofile są obniżone we krwi, co to oznacza?

Neutrofile są największą grupą białych krwinek, które chronią organizm przed wieloma infekcjami. Ten typ białych krwinek powstaje w szpiku kostnym.