Udar niedokrwienny mózgu jest zawałem mózgu, rozwija się ze znacznym zmniejszeniem przepływu krwi w mózgu.

Wśród chorób prowadzących do rozwoju zawału mózgu pierwsze miejsce zajmuje miażdżyca, oddziałująca na wielkie naczynia mózgowe w szyi lub naczyniach wewnątrzczaszkowych, lub jedno i drugie.

Często występuje połączenie miażdżycy z nadciśnieniem tętniczym lub nadciśnieniem tętniczym. Ostry udar niedokrwienny to stan, który wymaga natychmiastowej hospitalizacji pacjenta i odpowiednich środków medycznych.

Udar niedokrwienny: co to jest?

Udar niedokrwienny pojawia się w wyniku niedrożności naczyń krwionośnych dostarczających krew do mózgu. Głównym warunkiem tego rodzaju przeszkód jest rozwój złogów tłuszczowych wyściełających ściany naczynia. Nazywa się to miażdżycą.

Udar niedokrwienny powoduje zakrzep krwi, który może tworzyć się w naczyniu krwionośnym (zakrzepica) lub w innym miejscu układu krwionośnego (zatorowość).

Definicja postaci nozologicznej choroby opiera się na trzech niezależnych patologiach charakteryzujących lokalne zaburzenie krążenia, oznaczonych terminami "niedokrwienie", "zawał serca", "udar":

  • niedokrwienie to brak dopływu krwi w lokalnej części narządu, tkanki.
  • Udar jest naruszeniem przepływu krwi w mózgu podczas pęknięcia / niedokrwienia jednego z naczyń, któremu towarzyszy śmierć tkanki mózgowej.

W udarze niedokrwiennym objawy zależą od rodzaju choroby:

  1. Atherotrombotic napad - występuje z powodu miażdżycy tętnic dużej lub średniej, rozwija się stopniowo, najczęściej występuje w śnie;
  2. Lacunar - cukrzyca lub nadciśnienie mogą powodować naruszenie krążenia krwi w tętnicach o małej średnicy.
  3. Forma cardioemboliczna - rozwija się w wyniku częściowego lub całkowitego zablokowania tętnicy środkowej mózgu przez zator, pojawia się nagle podczas czuwania, a zator w innych narządach może wystąpić później;
  4. Niedokrwienne, związane z rzadkimi przyczynami - rozdzieleniem ściany tętnicy, nadmiernym krzepnięciem krwi, patologią naczyniową (nie-miażdżycową), chorobami hematologicznymi.
  5. Nieznane pochodzenie - charakteryzuje się niemożnością ustalenia dokładnych przyczyn wystąpienia lub obecności kilku przyczyn;

Z powyższego można wywnioskować, że odpowiedź na pytanie "czym jest udar niedokrwienny" jest prosta - naruszenie krążenia krwi w jednym z obszarów mózgu z powodu jego zablokowania za pomocą skrzepliny lub płytki cholesterolowej.

Istnieje pięć głównych okresów całkowitego udaru niedokrwiennego:

  1. Najostrzejszy okres to pierwsze trzy dni;
  2. Ostry okres wynosi do 28 dni;
  3. Wczesny okres rekonwalescencji trwa do sześciu miesięcy;
  4. Późny okres rekonwalescencji - do dwóch lat;
  5. Okres pozostałych efektów następuje po dwóch latach.

Większość udarów niedokrwiennych mózgu zaczyna się nagle, rozwijają gwałtownie i powodują śmierć tkanki mózgowej w ciągu kilku minut do kilku godzin.

Według dotkniętego obszaru zawał mózgu dzieli się na:

  1. Udar niedokrwienny prawej strony - konsekwencje wpływają głównie na funkcje ruchowe, które później nie dochodzą do siebie, wskaźniki psycho-emocjonalne mogą być zbliżone do normalnych;
  2. Udar niedokrwienny po lewej stronie - sfera psycho-emocjonalna i mowa głównie działają jako konsekwencje, funkcje motoryczne są przywracane prawie całkowicie;
  3. Móżdżkowa - zaburzona koordynacja ruchów;
  4. Rozległe - występuje przy braku krążenia krwi na dużym obszarze mózgu, powoduje obrzęki, najczęściej prowadzi do całkowitego porażenia z niezdolnością do wyzdrowienia.

Patologia najczęściej występuje u osób w podeszłym wieku, ale może się zdarzyć w każdym innym. Prognozy dotyczące życia w każdym przypadku są indywidualne.

Właściwy udar niedokrwienny

Udar niedokrwienny po prawej stronie wpływa na obszary odpowiedzialne za aktywność ruchową lewej strony ciała. Konsekwencją jest paraliż całej lewej strony.

W związku z tym, jeśli lewa półkula jest uszkodzona, prawidłowa połowa ciała ulega uszkodzeniu. Udar niedokrwienny, w którym występuje prawidłowa strona, może również powodować upośledzenie mowy.

Lewostronny udar niedokrwienny

W udarze niedokrwiennym po lewej stronie, funkcja mowy i zdolność postrzegania słów są poważnie upośledzone. Możliwe konsekwencje - na przykład, jeśli centrum Brocka jest uszkodzone, pacjent jest pozbawiony możliwości wykonywania i postrzegania złożonych zdań, dostępne są tylko pojedyncze słowa i proste zwroty.

Pytanie

Taki rodzaj udaru, jak udar niedokrwienny trzonu, jest najbardziej niebezpieczny. W pniu mózgu znajdują się ośrodki regulujące pracę najważniejszych systemów podtrzymywania życia - serca i układu oddechowego. Lwia część zgonów następuje z powodu zawału pnia mózgu.

Objawy udaru niedokrwiennego trzonu - niezdolność poruszania się w przestrzeni, zmniejszenie koordynacji ruchowej, zawroty głowy, nudności.

Cerebellar

Udar niedokrwienny móżdżku w początkowym stadium charakteryzuje się zmianą koordynacji, nudnościami, zawrotami głowy, wymiotami. Po dniu móżdżek zaczyna naciskać na pień mózgu.

Mięśnie twarzy mogą stać się odrętwiałe, a osoba zapada w śpiączkę. Koma z udarem niedokrwiennym móżdżku jest bardzo często, w większości przypadków takim udarem wstrzykuje się śmierć pacjenta.

Kod mkb 10

Według ICD-10 zawał mózgu jest zakodowany pod I 63 z dodatkiem punktu i liczby po nim w celu wyjaśnienia rodzaju udaru. Ponadto przy kodowaniu takich chorób dodaje się literę "A" lub "B" (łacina), co oznacza:

  1. Zawał mózgu na tle nadciśnienia tętniczego;
  2. Zawał mózgu bez nadciśnienia tętniczego.

Objawy udaru niedokrwiennego

W 80% przypadków udary obserwuje się w układzie środkowej tętnicy mózgowej, a w 20% w innych naczyniach mózgowych. W udarze niedokrwiennym objawy pojawiają się zwykle nagle, w sekundach lub minutach. Rzadko objawy pojawiają się stopniowo i nasilają się w ciągu kilku godzin do dwóch dni.

Objawy udaru niedokrwiennego zależą od stopnia uszkodzenia mózgu. Są podobne do objawów przejściowych ataków niedokrwiennych, jednak upośledzenie funkcji mózgu jest trudniejsze, przejawia się w większej liczbie funkcji, na większej powierzchni ciała i zwykle charakteryzuje się wytrzymałością. Może mu towarzyszyć śpiączka lub lżejsza depresja świadomości.

Na przykład, jeśli naczynie, które przenosi krew do mózgu wzdłuż przedniej części szyi, jest zablokowane, występują następujące zaburzenia:

  1. Ślepota w jednym oku;
  2. Jedna z rąk lub nóg jednej ze stron ciała zostanie sparaliżowana lub znacznie osłabiona;
  3. Problemy ze zrozumieniem, co mówią inni, lub niemożnością znalezienia słów w rozmowie.

A jeśli naczynie przenoszące krew do mózgu wzdłuż tylnej części szyi jest zablokowane, takie naruszenia mogą wystąpić:

  1. Podwójne oczy;
  2. Słabość po obu stronach ciała;
  3. Zawroty głowy i orientacja przestrzenna.

Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, zadzwoń po karetkę. Im szybciej zostaną podjęte działania, tym lepsze prognozy dla życia i godne pożałowania konsekwencje.

Objawy przemijających ataków niedokrwiennych (TIA)

Często poprzedzają udar niedokrwienny, a czasami TIA jest kontynuacją udaru. Objawy TIA są podobne do ogniskowych objawów małego udaru.

Główne różnice TIA od udarów są wykrywane przez badanie CT / MRI przy użyciu metod klinicznych:

  1. Nie ma (nie wizualizuje) centrum zawału tkanki mózgowej;
  2. Czas trwania neurologicznych objawów ogniskowych nie jest dłuższy niż 24 godziny.

Objawy TIA potwierdzają laboratoryjne, instrumentalne badania.

  1. Krew do określenia jej właściwości reologicznych;
  2. Elektrokardiogram (EKG);
  3. USG - doppler naczyń krwionośnych głowy i szyi;
  4. Echokardiografia (EchoCG) serca - identyfikacja reologicznych właściwości krwi w sercu i otaczających tkankach.

Diagnoza choroby

Główne metody diagnozy udaru niedokrwiennego:

  1. Historia medyczna, badanie neurologiczne, badanie fizykalne pacjenta. Identyfikacja chorób współistniejących, które są ważne i wpływają na rozwój udaru niedokrwiennego.
  2. Testy laboratoryjne - biochemiczna analiza krwi, widmo lipidowe, koagulogram.
  3. Pomiar ciśnienia krwi.
  4. EKG
  5. MRI lub TK mózgu może określić lokalizację zmiany, jej rozmiar, czas jej powstawania. Jeśli to konieczne, wykonuje się angiografię CT w celu określenia dokładnego miejsca okluzji naczynia.

Rozróżnić udar niedokrwienny jest konieczne z innych chorób mózgu, z podobnych objawów klinicznych najczęściej z nich obejmują: - nowotwór, zakażenie błon, padaczki, krwotoku.

Następstwa udaru niedokrwiennego

W przypadku udaru niedokrwiennego skutki mogą być bardzo zróżnicowane - od bardzo ciężkiego, z rozległym udarem niedokrwiennym, po niewielkie, z mikrozakażeniami. Wszystko zależy od lokalizacji i objętości paleniska.

Prawdopodobne konsekwencje udaru niedokrwiennego:

  1. Zaburzenia psychiczne - u wielu osób po udarze rozwija się depresja po udarze. Wynika to z faktu, że dana osoba nie może już być taka sama jak wcześniej, boi się, że stał się ciężarem dla swojej rodziny, boi się, że zostanie unieruchomiony na całe życie. Mogą również pojawić się zmiany w zachowaniu pacjenta, może on stać się agresywny, lękliwy, zdezorganizowany, może być poddawany częstym zmianom nastrojów bez powodu.
  2. Upośledzenie czuciowe kończyn i twarzy. Czułość zawsze przywraca siłę mięśni w kończynach. Wynika to z faktu, że włókna nerwowe odpowiedzialne za czułość i przewodzenie odpowiednich impulsów nerwowych są przywracane znacznie wolniej niż włókna odpowiedzialne za ruch.
  3. Upośledzona funkcja motoryczna - siła w kończynach może nie odzyskać w pełni. Osłabienie nóg spowoduje, że pacjent użyje laski, osłabienie ręki utrudni wykonywanie domowych czynności, nawet zakładanie opatrunku i trzymanie łyżki.
  4. Konsekwencje mogą objawiać jako upośledzenie funkcji poznawczych - osoba może zapomnieć wiele znanych rzeczy dla niego, numer telefonu, imię i nazwisko, nazwa rodziny, adres, może zachowywać się jak małe dziecko, nie doceniając trudności sytuacji, można go mylić czas i miejsce, w którym jest znajduje się.
  5. Zaburzenia mowy - mogą nie występować u wszystkich pacjentów z udarem niedokrwiennym mózgu. Pacjentowi trudno jest komunikować się z rodziną, czasami pacjent może wypowiedzieć całkowicie niespójne słowa i zdania, czasem trudno jest coś powiedzieć. Rzadko, takie naruszenia występują w prawej stronie udaru niedokrwiennego.
  6. Zaburzenia połykania - pacjent może zadławić się zarówno płynnym, jak i stałym pokarmem, może to doprowadzić do zapalenia płuc, a następnie do śmierci.
  7. Zaburzenia koordynacji przejawiają się oszołomieniem podczas chodzenia, zawrotów głowy, upadku podczas gwałtownych ruchów i skrętów.
  8. Padaczka - do 10% pacjentów po udarze niedokrwiennym może cierpieć na napady padaczkowe.

Rokowanie dla życia z udarem niedokrwiennym

Prognozowanie wyniku niedokrwiennego udaru mózgu w podeszłym wieku zależy od stopnia uszkodzenia mózgu oraz od terminowości i systematyczności środków terapeutycznych. Im wcześniej zapewniona zostanie wykwalifikowana pomoc medyczna i odpowiednia rehabilitacja ruchowa, tym bardziej korzystny będzie wynik choroby.

Czynnik czasu odgrywa ogromną rolę, zależą od niego szanse na odzyskanie. W ciągu pierwszych 30 dni umiera około 15-25% pacjentów. Śmiertelność jest wyższa w udarach z miażdżycą tętnic i udarami kardiologicznymi i wynosi tylko 2% w lakunarnym. Nasilenie i progresję udaru często ocenia się za pomocą standardowych wskaźników, takich jak skala udaru Narodowego Instytutu Zdrowia (NIH).

Przyczyną śmierci w połowie przypadków jest obrzęk mózgu i przemieszczenie przez niego struktur mózgu, w innych przypadkach zapalenie płuc, choroby serca, zatorowość płucna, niewydolność nerek lub posocznica. Znaczna część (40%) zgonów występuje w pierwszych 2 dniach choroby i wiąże się z rozległym zawałem i obrzękiem mózgu.

Spośród osób, które przeżyły, około 60-70% pacjentów do końca miesiąca zapada na zaburzenia neurologiczne. Sześć miesięcy po udarze, niepełnosprawne zaburzenia neurologiczne pozostają u 40% pacjentów, którzy przeżyli, do końca roku - w 30%. Im bardziej znaczący deficyt neurologiczny występuje do końca pierwszego miesiąca choroby, tym mniejsze prawdopodobieństwo pełnego wyzdrowienia.

Przywrócenie funkcji motorycznych jest najważniejsze w pierwszych 3 miesiącach po udarze, podczas gdy funkcja nóg jest często przywracana lepiej niż funkcja ramienia. Całkowity brak ruchów rąk pod koniec pierwszego miesiąca choroby jest złym sygnałem prognostycznym. Rok po udarze jest mało prawdopodobne, że nastąpi powrót do funkcji neurologicznych. Pacjenci z udarem lędźwiowym mają lepsze wyleczenie niż inne rodzaje udarów niedokrwiennych.

Wskaźnik przeżycia pacjentów po udarze niedokrwiennym wynosi około 60-70% pod koniec pierwszego roku choroby, 50% - 5 lat po udarze, 25% - 10 lat.

Słabe prognostyczne objawy przeżycia w ciągu pierwszych 5 lat po udarze obejmują zaawansowany wiek pacjenta, zawał mięśnia sercowego, migotanie przedsionków i zastoinową niewydolność serca poprzedzającą udar. Powtarzający się udar niedokrwienny występuje u około 30% pacjentów w okresie 5 lat po pierwszym udarze.

Rehabilitacja po udarze niedokrwiennym

Wszyscy pacjenci po udarze przechodzą następujące etapy rehabilitacji: oddział neurologiczny, oddział neurorehabilitacji, leczenie sanatoryjne i ambulatoryjne obserwacje lekarskie.

Główne cele rehabilitacji:

  1. Przywracanie upośledzonych funkcji;
  2. Rehabilitacja psychologiczna i społeczna;
  3. Zapobieganie powikłaniom po udarze mózgu.

Zgodnie z charakterystyką przebiegu choroby, następujące schematy leczenia są stosowane kolejno u pacjentów:

  1. Ścisłe leżenie w łóżku - wszystkie aktywne ruchy są wykluczone, wszystkie ruchy w łóżku są wykonywane przez personel medyczny. Ale już w tym trybie rozpoczyna się rehabilitacja - zwroty, nacięcia - zapobieganie zaburzeniom troficznym - odleżyny, ćwiczenia oddechowe.
  2. Umiarkowanie wydłużony odpoczynek w łóżku - stopniowe rozszerzanie zdolności motorycznych pacjenta - samodzielne przewracanie w łóżku, ruchy czynne i bierne, przechodzenie do pozycji siedzącej. Stopniowo wolno jeść w pozycji siedzącej 1 raz dziennie, potem 2 i tak dalej.
  3. Tryb Ward - za pomocą personelu medycznego lub wsparcia (kulami, spacerowiczami, kijem...) można poruszać się w komorze, wykonywać dostępne rodzaje samoobsługi (jedzenie, pranie, zmiana odzieży...).
  4. Tryb darmowy.

Czas trwania reżimów zależy od ciężkości udaru i rozmiaru wady neurologicznej.

Leczenie

Podstawowe leczenie udaru niedokrwiennego ma na celu zachowanie istotnych funkcji pacjenta. Podejmowane są działania w celu normalizacji układu oddechowego i sercowo-naczyniowego.

W przypadku choroby niedokrwiennej serca pacjentowi przepisuje się leki przeciwdławicowe, a także środki poprawiające funkcję pompowania serca - glikozydy nasercowe, przeciwutleniacze, leki normalizujące metabolizm tkanek. Odbywają się również specjalne wydarzenia mające na celu ochronę mózgu przed zmianami strukturalnymi i obrzękiem mózgu.

Specyficzne leczenie udaru niedokrwiennego ma dwa główne cele: przywrócenie krążenia krwi w dotkniętym obszarze, a także utrzymanie metabolizmu tkanki mózgowej i jej ochronę przed uszkodzeniem strukturalnym. Specjalna terapia w przypadku udaru niedokrwiennego zapewnia medyczne, nielekowe, a także chirurgiczne metody leczenia.

W ciągu pierwszych kilku godzin po wystąpieniu choroby, istnieje sens w prowadzeniu leczenia trombolitycznego, którego istota sprowadza się do lizy skrzepu krwi i przywrócenia przepływu krwi w dotkniętej części mózgu.

Moc

Dieta implikuje ograniczenia w spożyciu soli i cukru, tłustych potraw, żywności mącznej, wędzonych mięs, marynowanych i konserwowanych warzyw, jajek, keczupu i majonezu. Lekarze radzą, aby dodać do diety więcej warzyw i owoców, obfitujących w błonnik, jeść zupy, gotowane według wegetariańskich przepisów, produkty mleczne. Szczególnie korzystne są te, które mają potas w swoim składzie. Należą do nich suszone morele lub morele, owoce cytrusowe, banany.

Posiłki powinny być ułamkowe, używane w małych porcjach pięć razy dziennie. W tym samym czasie dieta po udarze oznacza objętość płynu nie przekraczającą jednego litra. Ale nie zapominaj, że wszystkie podjęte działania należy uzgodnić z lekarzem. Tylko specjalista od sił, aby pomóc pacjentowi szybciej wrócić do zdrowia i powrócić do zdrowia po ciężkiej chorobie.

Zapobieganie

Zapobieganie udarowi niedokrwiennemu ma na celu zapobieganie wystąpieniu udaru i zapobieganie powikłaniom i ponownemu atakowi niedokrwiennemu.

Konieczne jest terminowe leczenie nadciśnienia tętniczego w celu przeprowadzenia badań nad bólem serca, aby uniknąć nagłego wzrostu ciśnienia. Prawidłowe i kompletne odżywianie, rzucenie palenia i spożycie alkoholu, zdrowy styl życia - główny w zapobieganiu zawałowi mózgu.

Udar niedokrwienny mózgu: objawy, pierwsza pomoc i leczenie

Zawał mózgu lub udar niedokrwienny - straszna choroba, która objawia się ostrym naruszeniem krążenia mózgowego i jest wynikiem innych patologii. Spośród wszystkich pacjentów, którzy mają być hospitalizowani z objawami zaburzeń przepływu krwi w mózgu, zdiagnozowana jest przeważająca większość tej choroby. W tym samym czasie osoby starsze są zagrożone.

Biorąc pod uwagę tragedię możliwych konsekwencji w przypadku spóźnionego odwołania się do pomocy medycznej przy pierwszych oznakach choroby (śmierć, poważne ograniczenie zdolności fizycznych), nie należy czekać i stracić cenne minuty.

Istota udaru niedokrwiennego

Udar niedokrwienny mózgu występuje z powodu śmierci poszczególnych lokalizacji ośrodkowego układu nerwowego z powodu braku odżywiania i tlenu. To mózg wszystkich narządów jest głównym konsumentem tlenu. Nagła niedotlenienie (głodzenie tlenu) po 5-8 minutach powoduje stopniowe uszkodzenie, a wkrótce - martwicę tkanek i neuronów. Prognozy dla pacjentów rozczarują, jeśli odżywianie mózgu nie zostanie przywrócone tak szybko, jak to możliwe. Jednocześnie nawet aktualna i wykwalifikowana pomoc nie gwarantuje braku negatywnych konsekwencji dla funkcjonalnych zdolności organizmu.

Cecha zmian niedokrwiennych

Charakterystyczną cechą udaru niedokrwiennego jest brak krążenia krwi spowodowany upośledzoną drożnością w naczyniach krwionośnych. Ograniczenie żywienia, a następnie śmierć obserwuje się wzdłuż długości naczynia, a także w obszarze jego gałęzi kapilarnych.

Głównymi przyczynami upośledzonej przepuszczalności naczyń są blaszki miażdżycowe, skurcze, zablokowanie spowodowane zatorami lub skrzepami krwi, a także ściskanie (ściśnięcie). Konkretna przyczyna, a także przebieg ostrej fazy wystąpienia patologii, określi taktykę leczenia, czas trwania choroby i możliwe prognozy medyczne. Warto pamiętać, że w praktyce medycznej występuje kilka etapów rozwoju choroby. Wśród nich wyróżnia się ostre, ostre okresy, a także etapy wczesnego, późnego wyzdrowienia i zakończonego okresu przepływu.

Mechanizm choroby: kaskada niedokrwienna

Ostry incydent mózgowo-naczyniowy występuje przy wzroście stanów patologicznych. Należy podkreślić postępujące niedotlenienie dotkniętego obszaru, naruszenie metabolizmu węglowodanów i lipidów, kwasicę. Patologiczny proces obejmuje tworzenie rdzenia martwicy, a także pojawienie się wtórnego rozlanego obrzęku tkanki mózgowej. Z powodu opuchlizny powstaje charakterystyczna "penumbra" - "penumbra".

Równoczesna reakcja organizmu na patologiczne upośledzenie krążenia krwi jest powstawaniem obrzęku mózgu, który może dotrzeć do całej półkuli. W obszarze zmiany - półcieniu - neurony przez krótki czas zachowują integralność struktury. Jednak pacjent nie jest w stanie pełnić funkcji ograniczania żywienia.

Najostrzejszy okres ma następujące prognozy:

  • dodatnia dynamika i perspektywy powrotu do zdrowia - podczas zatrzymywania ogólnych objawów mózgowych i lokalnych;
  • stabilizacja - w przypadku, gdy stan pacjenta nie ulega zmianom;
  • ujemna dynamika - rejestrowane jest późniejsze pogorszenie się objawów pacjenta;
  • śmierć - w przypadku zablokowania ośrodków nerwowych bicia serca i oddychania.

Wiele czynników wpływa na przebieg najostrzejszego okresu, a także na leczenie udaru niedokrwiennego. Najważniejsze znaczenie ma:

  1. wielkość dotkniętej tętnicy naczyniowej, która stanowi patologiczny punkt skupienia
  2. stan pacjenta: styl życia, obecność dziedzicznej predyspozycji lub chorób przewlekłych, wiek;
  3. początek procedur resuscytacyjnych;
  4. konkretna lokalizacja uszkodzonego basenu;
  5. parametry stanu psycho-emocjonalnego pacjenta od czasu rozwoju choroby.

Objawy udaru niedokrwiennego

Pamiętaj, że to właśnie zidentyfikowane w odpowiednim czasie objawy i zapewniona przez nich opieka medyczna będą warunkiem wstępnym dla minimalnych negatywnych konsekwencji, a nawet dla zachowania życia! Ogromną rolę przypisuje się krewnym i krewnym pacjenta. Jednocześnie potwierdzony udar niedokrwienny staje się obowiązkową przyczyną nagłej hospitalizacji.

  • nagłe bóle głowy;
  • silne nudności lub wymioty;
  • zamęt myśli, zaburzona świadomość, nagłe zahamowanie;
  • zmniejszona wrażliwość kończyn i innych części ciała;
  • ograniczenie lub utrata funkcji: głosowa, motoryczna, wizualna i inne.

Po przybyciu lekarza przeprowadza się serię prostych testów w celu potwierdzenia rozpoznania. W przypadku śpiączki stosuje się test skali śpiączki Glasgow. Wykonaj kontrolny pomiar ciśnienia krwi, podczas gdy u większości pacjentów ten parametr znacznie przekracza normę. Aby wyeliminować patologię serca, wykonaj elektrokardiogram.

Po potwierdzeniu naruszenia krążenia mózgowego pacjent jest pilnie hospitalizowany w celu wykonania awaryjnych procedur terapeutycznych. W kontekście neurologiczne specjalistów szpitalnych wyjaśnienia objawów, aby wykluczyć szereg patologii, „symulowanie” udar: zawał serca, epilepsji, zachłystowe zapalenie płuc, niewydolność nerek, rozległe krwawienia, niewydolność serca.

Dobre wyniki w zadaniach diagnostycznych zapewnia tomogram komputerowy. Stosując procedurę diagnostyczną, wizualizuje się zmianę i określa się określony rodzaj udaru. Korzystaj również z innych rodzajów badań, przeprowadzaj diagnostyczne pobieranie próbek krwi.

Główne przyczyny patologii

Warto zwrócić uwagę na możliwe ukryte przyczyny udaru w wielu przypadkach klinicznych. Co do zasady przyczyny są niepewne u pacjentów w wieku poniżej 50 lat. Co więcej, beznamiętne statystyki mówią, że w 40% przypadków zaburzeń krążenia mózgowego u ludzi w młodym wieku, nie ma żadnego oczywistego powodu. Jednak w praktyce medycznej opracowano kilka klasyfikacji czynników, które mogą powodować straszną chorobę.

  • Niekontrolowane czynniki. Warunki takie jak wiek, predyspozycje dziedziczne (genetyczne), ogólna sytuacja ekologiczna i płeć pacjenta nie są w stanie wpływać. Biorąc pod uwagę "kumulatywny" charakter chorób naczyniowych, których światło może zmniejszać się wraz z wiekiem, wiek jest najbardziej bezpośrednio związany z ryzykiem krążenia mózgowego. W szczególności ryzyko wystąpienia udaru u 20-latka będzie wynosić 1/3000, a w szacownym wieku 84 lat i więcej - 1/45 osób.
  • Kontrolowane czynniki. Pod wieloma względami stan statków, co oznacza, że ​​ryzyko powstania zagrożenia zależy od stylu życia, diety i obecności wielu szkodliwych nałogów. Na ryzyko rozwoju patologii wpływają:
  1. pojawienie się i wzrost blaszek miażdżycowych;
  2. nadciśnienie tętnicze;
  3. brak aktywności ruchowej;
  4. osteochondroza szyjnego odcinka kręgosłupa;
  5. cukrzyca;
  6. problemy z nadwagą;
  7. szkodliwe uzależnienia: nadużywanie alkoholu i palenie niezmordowane;
  8. choroby zakaźne i stosowanie wielu leków.

To ważne! Regularna kontrola poziomu ciśnienia krwi pomoże zapobiec chorobie i pod wieloma względami zmniejszy niekorzystne skutki udaru. W praktyce medycznej uwaga zwrócona na ciało zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia problemów z krążeniem mózgowym o 40%.

Rodzaje udaru niedokrwiennego

Charakterystyczne objawy pomogą zidentyfikować niedokrwienie mózgu w ostrym okresie jego wystąpienia. Następujące zaburzenia neurologiczne stają się zauważalne:

  • poważne osłabienie;
  • zaburzenia mowy;
  • zmniejszone poczucie równowagi i ogólna koordynacja;
  • zniekształcona wymowa szeregu słów;
  • zmniejszenie wrażliwości w niektórych częściach ciała.

W przypadku rozległego udaru niedokrwiennego objawy obejmują następujące elementy obrazu klinicznego: zaburzenia widzenia, funkcje przełykania, ograniczenia mowy i rozmycia, zaburzenia koncentracji i upośledzenie funkcji poznawczych. Specyficzne objawy będą bardziej wyraźne w zależności od lokalizacji zmiany w mózgu.

Następujące objawy w wywiadzie wskazują na niedokrwienny udar niedokrwienny:

  • zator tętnic mózgowych;
  • obecność nowotworów miażdżycowych w naczyniach;
  • ciężkie nadciśnienie;
  • prawidłowy lub podwyższony poziom cholesterolu we krwi.

Eksperci ds. Opinii na temat perspektyw odzyskania

Ostrożnie badając objawy i formułując strategię leczenia, lekarze bardzo ostrożnie podają rokowanie. Dokładna ocena stanu pozwala na uzyskanie kilku niezależnych skal (NIHSS, Rankin, Bartel). Pierwsza z nich pokazuje nasilenie zmian neurologicznych w ostrym stadium choroby. W tym przypadku mniejsza liczba punktów odpowiada bardziej prosperującym perspektywom dla pacjenta.

mniej niż 10 punktów - powrót do zdrowia w ciągu roku z prawdopodobieństwem do 70%;

więcej niż 20 punktów - odzyskanie pacjenta w ciągu roku z prawdopodobieństwem do 16%;

więcej niż 3-5 punktów - wskazanie do leczenia w celu rozpuszczenia zakrzepu krwi w zawale serca;

więcej niż 25 punktów - przeciwwskazanie do leczenia trombolitycznego.

Stopień NIHSS charakteryzuje odruchy, reakcję zmysłów, poziom świadomości i stan pacjenta. Normalna pozycja lub zbliżona do tej odpowiada minimalnej liczbie punktów. Jeśli specjaliści utworzyli niewielki wskaźnik, szanse na pełne aktywne życie po leczeniu są wysokie. Uszkodzenia neurologiczne różnego rodzaju zwiększają wynik i pogarszają możliwe projekcje.

Aby określić status ofiary za pomocą następujących wskaźników:

  • ogólny poziom świadomości;
  • dostępność i jakość funkcji mowy;
  • kontrola ruchu kończyn;
  • aktywność naśladująca twarz;
  • reakcje okulomotoryczne;
  • kontrola koordynacji ruchów;
  • cechy uwagi.

Rankine Graduation - RS

Dość jakościowo skutki zaburzeń krążenia mózgowego opisywane są przez zmodyfikowaną skalę Rankina - RS. Specjaliści utworzyli kilka stopni:

- Brak zaburzeń i zaburzeń;

- Pierwszy stopień, który odpowiada małej niepełnosprawności. Pacjent stopniowo opanowuje wszystkie przypadki, w których był częściej angażowany raz na miesiąc przed patologią;

- drugi stopień - pacjent nie potrzebuje stałego nadzoru czasowego. Nie należy jednak pozostawać w spokoju dłużej niż przez tydzień;

- trzeci stopień - pacjent może poruszać się samodzielnie. Jednak codzienna kontrola jest konieczna w stosunku do zwykłych czynności wykonywanych w domu;

- czwarty stopień - pacjent wymaga ciągłego monitorowania od krewnych, chociaż porusza się samodzielnie;

- Piąty stopień odpowiada ciężkiej niepełnosprawności. Pacjent nie jest w stanie w pełni utrzymać się i nie może się ruszyć.

Efekty lekowe

Leczenie udaru niedokrwiennego obejmuje sekwencyjną realizację opracowanego algorytmu postępowania medycznego. Po przeprowadzeniu manipulacji diagnostycznych i tworzeniu prognoz rozpoczyna się opracowanie schematu leczenia. Główne zadania realizowane przez specjalistów to:

  • normalizacja krążenia mózgowego;
  • normalizacja ciśnienia krwi;
  • eliminacja obrzęku tkanki mózgowej;
  • brak śmierci neuronów i połączeń nerwowych w półcieniu.

W celu przeprowadzenia niezbędnych działań w ostrym okresie choroby potrzebne są następujące leki:

- Catopril, Enalopril, Ramnopril (inhibitory enzymu);

- Dipyridamole, Tiklopidine, Klopidopel, Pentaxifillin (płytkowe leki przeciwpłytkowe);

- Nimodypina (antagoniści wapnia);

- Środki regulujące procesy metaboliczne w tkankach mózgu (Inosie-F, Riboxin);

- Dekstrany o niskiej masie cząsteczkowej i inne.

Jeśli jest to wskazane, wskazana może być dokładna ocena ryzyka i potrzeba leczenia chirurgicznego, które normalizuje odżywianie mózgu. Typowe operacje to endatektomia tętnicy szyjnej, steniracja wielkich naczyń (tętnic szyjnych), a także usuwanie zakrzepów krwi.

Co mogą zrobić krewni

Jeśli objawy przejawiające się ostrymi zaburzeniami krążenia pojawiają się w strukturach mózgu, najlepiej jest położyć ofiarę na łóżku w pozycji poziomej i spróbować go uspokoić. Konieczne jest wezwanie karetki pogotowia. Niekontrolowane przyjmowanie leków w celu uniknięcia zniekształcenia objawów jest niedozwolone. Należy oszczędzić pacjentowi ciasnej odzieży i przewietrzyć pomieszczenie. Kiedy pojawiają się oznaki klinicznej śmierci, warto natychmiast przejść do czynności kardiostymulacyjnych i resuscytacyjnych.

Udar niedokrwienny: objawy, skutki, leczenie

Udar niedokrwienny nie jest chorobą, ale zespołem klinicznym, który rozwija się z powodu ogólnej lub lokalnej patologicznej zmiany naczyniowej. Zespół ten jest związany z takimi chorobami, jak miażdżyca, choroba niedokrwienna serca, nadciśnienie, choroby serca, cukrzyca i choroby krwi. Niedokrwienny udar mózgu (lub jego atak serca) występuje, gdy krążenie mózgowe jest upośledzone i objawia się objawami neurologicznymi podczas pierwszych godzin wystąpienia, które utrzymują się przez ponad 24 godziny i mogą prowadzić do śmierci.

Spośród trzech rodzajów udaru mózgu: niedokrwienia, udaru krwotocznego i krwotoku podpajęczynówkowego, pierwszy typ występuje w 80% przypadków.

Formy udaru niedokrwiennego

Pojawienie się tego zespołu jest spowodowane zamknięciem pewnej części mózgu z powodu ustania jego dopływu krwi. Klasyfikacja odzwierciedla przyczynę jej wystąpienia:

  • zakrzepowo-zatorowe - pojawienie się skrzepu krwi zatyka światło naczynia;
  • hemodynamiczny - przedłużony skurcz naczynia powoduje, że mózg otrzymuje składniki odżywcze;
  • lakunar - uszkodzenie niewielkiego obszaru, nie większe niż 15 mm, powoduje niewielkie objawy neurologiczne.

Istnieje klasyfikacja według zmiany:

  1. Przejściowy atak niedokrwienny. Ma to wpływ na mały obszar mózgu. Objawy znikają w ciągu 24 godzin.
  2. Drobny udar - odzyskanie funkcji następuje w ciągu 21 dni.
  3. Progresywny - objawy pojawiają się stopniowo. Po przywróceniu funkcji pozostają neurologiczne objawy resztkowe.
  4. Ukończony lub rozległy udar niedokrwienny - objawy utrzymują się przez długi czas, a utrzymujące się objawy neurologiczne pozostają po leczeniu.

Choroba jest klasyfikowana według nasilenia: łagodnego, umiarkowanego i ciężkiego.

Przyczyny udaru niedokrwiennego

Najczęstszy udar mózgu występuje u mężczyzn palących w wieku od 30 do 80 lat, stale narażonych na stres. Przyczyny udaru niedokrwiennego obejmują następujące choroby: otyłość, nadciśnienie tętnicze, chorobę wieńcową, różne arytmie, upośledzenie krzepnięcia krwi, choroby naczyniowe (dystonie), cukrzycę, miażdżycę tętnic, patologię naczyniową szyi i głowy, migrenę, chorobę nerek.

Dzięki połączeniu tych czynników ryzyko udaru jest znacznie zwiększone. Z historii choroby: udar niedokrwienny występuje w trakcie i po śnie, a często może to być poprzedzone: przeciążeniem psycho-emocjonalnym, przedłużonym bólem głowy, spożyciem alkoholu, przejadaniem się, utratą krwi.

Główne objawy

Objawy udaru niedokrwiennego dzielą się na mózgowe, charakterystyczne dla każdego udaru i ogniska - te objawy, które mogą określić, który obszar mózgu cierpi.

Z każdym udarem zawsze występuje:

  • utrata przytomności, rzadko - pobudzenie;
  • zaburzenie orientacji;
  • ból głowy;
  • nudności, wymioty;
  • pocenie się.

Objawom tym towarzyszą objawy udaru niedokrwiennego. W zależności od nasilenia objawów ogniskowych określa się stopień i objętość zmiany. Są naruszenia:

  1. Ruch - osłabienie lub niemożność wykonywania zwykłego ruchu kończyn górnych i (lub) kończyn dolnych po jednej lub obu stronach - niedowład.
  2. Koordynacja - utrata orientacji, zawroty głowy.
  3. Mowa - niemożność rozumienia mowy (afazji) i posługiwania się aparatem mowy: pomieszanie wymowy - dysarthria, zaburzenia czytania - aleksja, "brak" umiejętności pisania - agrafia, niezdolność liczenia do 10 - akacja.
  4. Czułość - indeksowanie.
  5. Wizje - zmniejszenie, utrata pola widzenia, podwójne widzenie.
  6. Połknięcie - aphagia.
  7. Zachowanie - trudność w wykonywaniu elementarnych funkcji: umyj włosy, umyj twarz.
  8. Pamięć - amnezja.

W udarze niedokrwiennym lewej półkuli dochodzi do naruszenia czułości, zmniejszenia napięcia mięśniowego i porażenia prawej strony ciała. Właśnie z porażką tego obszaru możliwa jest albo nieobecność mowy u pacjentów, albo niepoprawna wymowa pewnych słów. Jeśli w skórze skroniowej występuje udar, pacjenci popadają w stan depresyjny, nie chcą się komunikować, ich logiczne myślenie jest zaburzone lub nieobecne, dlatego też czasami występują trudności w postawieniu diagnozy.

Wszystkie te objawy pojawiają się przez pewien czas, dlatego istnieje kilka okresów w rozwoju udaru: ostry - do 6 godzin, ostry - do kilku tygodni, wczesny powrót do zdrowia - do 3 miesięcy, późne wyzdrowienie - do 1 roku, okres konsekwencji - do 3 lat i długoterminowe konsekwencje - ponad 3 lata.

Diagnostyka udaru

Terminowe i dokładne rozpoznanie tej choroby pozwala nam zapewnić właściwą pomoc w najbardziej ostrym okresie, rozpocząć odpowiednie leczenie i zapobiec poważnym powikłaniom, w tym śmierci.

Początkowo prowadzą podstawowe badania: kliniczny test krwi, EKG, biochemiczne badanie krwi w celu oznaczenia mocznika, glukozy, jego skład elektrolitów i lipidów oraz układ krzepnięcia. Obowiązkowe badanie mózgu i szyjki macicy za pomocą CT i MRI. Najbardziej informatywną metodą jest MRI, który dokładnie wskaże miejsce uszkodzenia i stan naczyń zasilających ten obszar. Badanie CT pokaże obszar zawału serca i konsekwencje udaru mózgu.

Podstawowe zasady leczenia

Leczenie udaru niedokrwiennego powinno być terminowe i długotrwałe. Tylko przy takim podejściu możliwe jest częściowe lub całkowite przywrócenie funkcjonalności mózgu i zapobieganie skutkom. Wczesne skutki po udarze niedokrwiennym mózgu obejmują: obrzęk mózgu, zastoinowe zapalenie płuc, zapalenie układu moczowego, zakrzepicę zatorową, odleżyny.

Pacjenci w ciągu pierwszych 6 godzin hospitalizowani są w specjalistycznych oddziałach jednostki neurologicznej lub intensywnej opieki. Leczenie udaru niedokrwiennego rozpoczyna się od zniesienia ostrych zaburzeń układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. W razie potrzeby pacjent jest intubowany i przenoszony na sztuczne oddychanie. Ważne jest przywrócenie dopływu krwi do mózgu, normalizacja równowagi kwasowo-zasadowej i wodno-elektrolitowej. Całodobowy monitoring funkcji oddechowych, czynności serca i naczyń krwionośnych, homeostaza - monitorowanie ciśnienia krwi, EKG, częstość akcji serca, zawartość hemoglobiny we krwi, częstość oddechów, zawartość cukru we krwi, temperatura ciała. Główne działania mają na celu zmniejszenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego i zapobieganie obrzękowi mózgu. Zapobieganie zapaleniu płuc, odmiedniczkowe zapalenie nerek, choroba zakrzepowo-zatorowa, odleżyny.

Specyficzne leczenie niedokrwiennego udaru mózgu polega na poprawie mikrokrążenia mózgu, eliminując przyczyny, które utrudniają dostarczanie składników odżywczych do neuronów.

Tromboliza w udarze niedokrwiennym jest najskuteczniejszą techniką, jeśli wykonuje się ją w ciągu pierwszych 5 godzin po wystąpieniu udaru. Opiera się on na założeniu, że w przypadku udaru tylko część komórek zostaje nieodwracalnie uszkodzona - jądro niedokrwienne. Wokół niego znajduje się obszar komórek, które są wyłączone z funkcjonowania, ale zachowują żywotność. Podczas przepisywania leków działających na skrzep krwi, rozcieńczania i rozpuszczania, przepływ krwi jest znormalizowany i przywraca funkcję tych komórek. W tym przypadku stosuje się lek: Aktywuj. Jest on wyznaczany tylko po potwierdzeniu rozpoznania udaru niedokrwiennego dożylnie, w zależności od masy ciała pacjenta. Jego stosowanie jest przeciwwskazane w udarze krwotocznym, guzach mózgu, skłonnościach do krwawień, zmniejszaniu krzepliwości krwi i jeśli niedawno pacjent poddał się operacji brzusznej.

Główne leki stosowane w leczeniu udaru niedokrwiennego to:

  • Leki przeciwzakrzepowe - heparyna, fragmin, nadroparyna.
  • Leki rozrzedzające krew - aspiryna, cardiomagnyl.
  • Leki przeciwzapalne - pentoksyfilina, winpocetyna, trental, sermion.
  • Leki przeciwpłytkowe - Plavix, Tichlid.
  • Angioprotectors - etamzilat, prodectin.
  • Neurotrofie - piracetam, cerebrolizyna, nootropina, glicyna.
  • Przeciwutleniacze - witamina E, witamina C, mildronian.

Leczenie udaru niedokrwiennego prawej strony nie różni się od leczenia udaru niedokrwiennego lewej strony, ale w terapii powinno być indywidualne podejście i różne kombinacje leków, które są przepisywane tylko przez lekarza.

Jedzenie po udarze

Oprócz leczenia farmakologicznego i właściwej opieki, powodzenie leczenia zależy od tego, jakie produkty spożywa pacjent. Żywność po udarze niedokrwiennym powinna być taka, aby nie prowokować kolejnego ataku i zapobiegać możliwym powikłaniom.

Musisz jeść 4-6 razy dziennie. Żywność powinna być niskokaloryczna, ale bogata w białka, tłuszcze roślinne i złożone węglowodany. Aby zapobiec zaparciom, konieczne jest stosowanie dużej ilości błonnika roślinnego. Surowe warzywa - szpinak, kapusta, buraki poprawiają procesy biochemiczne w ciele, dlatego powinny być w menu w wystarczających ilościach. Codzienne stosowanie borówek i żurawin jest konieczne, ponieważ przyczyniają się do szybkiej eliminacji wolnych rodników z organizmu.

Nie opracowano specjalnej diety po udarze niedokrwiennym. Główne zalecenia: mniej soli, użycie wędzonego mięsa, smażone, tłuste, produkty mączne są wykluczone. Tak więc głównymi produktami dla pacjentów są: niskotłuszczowe mięso, ryby, owoce morza, produkty mleczne, zboża, oleje roślinne, warzywa, owoce.

Leczenie udaru mózgu

Udar jest jednym z najważniejszych medycznych i społecznych problemów państwa ze względu na wysoką śmiertelność, niepełnosprawność pacjentów, złożoność, a czasami niezdolność do przystosowania ich do normalnego życia. Udar niedokrwienny jest niebezpieczny z następstwami: niedowładem i porażeniem, napadami padaczkowymi, upośledzonym ruchem, mową, wzrokiem, połykaniem, niezdolnością pacjentów do samodzielnego podawania.

Rehabilitacja po udarze niedokrwiennym - są to działania zmierzające do społecznej adaptacji pacjenta. W okresie rehabilitacji nie należy wykluczać leczenia farmakologicznego, ponieważ poprawia rokowanie po udarze niedokrwiennym mózgu.

Okres rekonwalescencji jest ważnym okresem w działaniach zaradczych po zawale mózgu. Ponieważ po udarze większość funkcji ciała jest zaburzona, konieczna jest cierpliwość krewnych i czas na pełne lub częściowe wyzdrowienie. Dla każdego pacjenta po ostrym okresie opracowano indywidualne metody rehabilitacji po udarze niedokrwiennym, które uwzględnia charakterystykę przebiegu choroby, nasilenie objawów, wiek i współistniejące choroby.

Wskazane jest przeprowadzenie rehabilitacji po udarze niedokrwiennym w sanatorium neurologicznym. Przy pomocy fizjoterapii, rehabilitacja, masaż, terapia błotem, akupunktura, motoryka, zaburzenia przedsionkowe zostają przywrócone. Neurolodzy i logopedzi pomogą w przywróceniu mowy po udarze niedokrwiennym.

Leczenie udaru niedokrwiennego za pomocą środków ludowej można prowadzić tylko w okresie rekonwalescencji. Wskazane może być uwzględnienie w datach dietetycznych, jagód, owoców cytrusowych, wypicia po posiłku łyżki miodu z dodatkiem soku cebulowego, nalewki z szyszek sosny rano, wykąpania owoców dzikiej róży, wypicia bulionów mięty i szałwi.

Leczenie po udarze w domu jest czasami bardziej skuteczne niż leczenie w szpitalu.

Zapobieganie i rokowanie udaru niedokrwiennego mózgu

Zapobieganie udarowi niedokrwiennemu ma na celu zapobieganie wystąpieniu udaru i zapobieganie powikłaniom i ponownemu atakowi niedokrwiennemu. Konieczne jest terminowe leczenie nadciśnienia tętniczego w celu przeprowadzenia badań nad bólem serca, aby uniknąć nagłego wzrostu ciśnienia. Prawidłowe i kompletne odżywianie, rzucenie palenia i spożycie alkoholu, zdrowy styl życia - główny w zapobieganiu zawałowi mózgu.

Prognozy dotyczące życia z udarem niedokrwiennym zależą od wielu czynników. W pierwszych tygodniach 1/4 pacjentów umiera z powodu obrzęku mózgu, ostrej niewydolności serca i zapalenia płuc. Połowa pacjentów żyje 5 lat, ćwierć - 10 lat.

Niedokrwienny udar mózgu - co to jest, objawy, skutki, leczenie i rokowanie na całe życie

Udar niedokrwienny jest procesem patologicznym, przejawiającym się w postaci blokady (skurcze, skrzepy krwi, zatorowość itp.) Naczyń mózgu i prowadzącej do naruszenia jej pełnego zaopatrzenia w krew. Statki pozostają nienaruszone.

Jest to poważna patologia, której śmiertelność dochodzi do 20% wszystkich przypadków, około 50-60% po tym, jak udar ma poważne konsekwencje powodujące inwalidztwo, a tylko kilku udaje się przetrwać zawał mózgu bez efektów ubocznych.

Co to jest udar niedokrwienny?

Udar niedokrwienny jest ostrym naruszeniem krążenia mózgowego, co jest konsekwencją braku dopływu krwi, któremu towarzyszy martwica mózgu. Inna nazwa udaru niedokrwiennego - "zawał mózgu" również odzwierciedla istotę patogenezy w mózgu.

Słowo niedokrwienie oznacza brak dopływu krwi w określonym, zlokalizowanym obszarze ludzkiej tkanki lub narządu. Udar definiowany jest jako niedostateczne krążenie krwi w mózgu. Jeżeli w jednym z naczyń dochodzi do pęknięcia naczynia lub niedokrwienia, komórki mózgu umierają.

Zniszczenie tkanek następuje stopniowo, falowo, a proces nie zatrzymuje się nawet po wznowieniu normalnego przepływu krwi. Dlatego bardzo ważne jest zapewnienie ofiarom pomocy medycznej w odpowiednim czasie i rehabilitację pacjenta. Jednym z aspektów terapii jest zapobieganie rozwojowi powikłań po udarze niedokrwiennym mózgu.

Cechy rozwoju w różnym wieku:

  • Powolny rozwój choroby jest typowy dla osób starszych ze stwardnieniem rozsianym. Mają objawy, które pojawiają się, a następnie znikają w ciągu tygodnia. Przerwanie krążenia mózgowego może wystąpić nagle lub mieć krótki okres prekursorów.
  • Nagły rozwój jest charakterystyczny dla młodych ludzi z powodu zatoru naczyniowego. Objawy pojawiają się na tle wysiłku fizycznego, silnego kaszlu, podczas wykonywania operacji na płucach, podczas operacji dekompresyjnych pod wodą.

Klasyfikacja

Tętnice mózgowe dzielą się na dwa baseny naczyniowe: kręgowy i tętnic szyjnych. Uderzenia kręgowego kręgosłupa obejmują zmiany w tylnej tętnicy mózgowej i podstawnej. W przypadku upośledzenia przepływu krwi w układzie przedniej lub środkowej tętnicy mózgowej mówi się o udarze puli tętnic szyjnych.

Po stronie uszkodzenia udar niedokrwienny może być lewostronny lub prawostronny.

Istnieje klasyfikacja według zmiany:

  • Przejściowy atak niedokrwienny (TIA). Ma to wpływ na mały obszar mózgu. Objawy znikają w ciągu 24 godzin.
  • Mały - odzyskanie funkcji następuje w ciągu 21 dni.
  • Udar niedokrwienny ma charakter progresywny - charakteryzuje się stopniowym rozwojem obecnych objawów ogniskowych i mózgowych, które mogą wystąpić w ciągu kilku godzin lub dni. Przywrócenie funkcji po tym następuje w niepełnej objętości - pacjent z reguły ma pewne neurologiczne objawy minimalnej manifestacji;
  • Całkowity (tj. Zakończony) udar niedokrwienny oznacza zawał mózgu z faktycznym niedostatecznym lub stabilnym deficytem regresyjnym.

Klasyfikacja udaru niedokrwiennego ma następujące typy patologii:

  1. Atherotrombot zazwyczaj pojawia się podczas nocnego snu. Może rozwijać się powoli i wpływa na duże i średnie naczynia, blokując ruch krwi płytkami cholesterolu.
  2. Forma cardioembolic. Zaczyna się nagle. Najczęściej występuje w zakresie dopływu krwi do środkowej tętnicy mózgu. Wielkość zmiany może być średnia lub duża.
  3. Lakunarowa postać udaru niedokrwiennego. Występują małe perforowane tętnice. Udar mózgu nie rozwija się natychmiast. Wymiary uszkodzeń nie przekraczają 15 mm.
  4. Typ niedokrwienny spowodowany rzadkimi zaburzeniami jest trudniejszy do zdiagnozowania. Przyczyną zawału mózgu może być zwiększenie krzepliwości krwi, zmiany patologiczne w ścianach naczyń krwionośnych itp.
  5. Niedokrwienne uszkodzenie mózgu może nie mieć przyczyn. Stan ten charakteryzuje się obecnością kilku przyczyn rozwoju niedokrwiennego uszkodzenia mózgu lub brakiem możliwości określenia przyczyny patologii.

Istnieje również kilka okresów udaru niedokrwiennego:

  • najbardziej dotkliwy okres to pierwsze 3 dni. Spośród nich pierwsze trzy godziny otrzymały definicję "okna terapeutycznego", gdy istnieje możliwość zastosowania leków trombolitycznych do podawania ogólnoustrojowego. W przypadku regresji objawów, przejściowy atak niedokrwienny jest diagnozowany podczas pierwszego dnia;
  • okres ostry - do 4 tygodni;
  • wczesny okres rekonwalescencji - do sześciu miesięcy;
  • późny okres rekonwalescencji - do 2 lat;
  • okres pozostałych efektów - po 2 latach.

Powody

Czynnikiem wyjściowym dla rozwoju udaru niedokrwiennego jest przerwanie przepływu krwi do określonego obszaru mózgu z powodu zaburzeń w tętnicach żywieniowych lub zmian w hemodynamice, która jest podstawową różnicą od udaru krwotocznego po pęknięciu naczynia, a następnie krwawienia.

Te statystyki medyczne są alarmujące: jedna trzecia pacjentów umiera z powodu udaru niedokrwiennego w ostrym okresie, 40% rozwija rozległy zawał mózgu, 8 na 10 osób pozostaje głęboko upośledzonych.

Czynnikami prowokatywnymi mogą być również:

  • Wady serca i naczynia krwionośne;
  • Tętniak aorty;
  • CHD;
  • Zaawansowany wiek;
  • Hormonalna antykoncepcja;
  • Jednostronne bóle głowy (migrena);
  • Złe nawyki;
  • Cukrzyca;
  • Zwiększona lepkość krwi;
  • Zastosowanie tłuszczów trans.

Jeśli jednocześnie połączonych jest kilka czynników, jest to poważny powód, by martwić się o swoje zdrowie, być bardzo uważnym i znać najdrobniejsze oznaki patologii.

U kobiet w wieku poniżej 30 lat i po 80 latach ryzyko udaru niedokrwiennego jest znacznie większe niż u mężczyzn w tym samym wieku, a od 30 do 80 lat mężczyźni mają więcej powodów do rozwoju udarów. To stwierdzenie odnosi się do różnych grup wiekowych, grupy płciowe, które nie mają historii chorób przewlekłych, wykazano, że wpływają one na przepływ krwi w mózgu. Wielu badaczy dowiodło wysokiej rodzinnej predyspozycji do zawałów mózgu.

Objawy niedokrwiennego udaru mózgu

Oznaki ostrego naruszenia krążenia mózgowego są powodem, dla którego osoba potrzebuje pomocy medycznej.

Określ krewnych pacjenta, poprzez jego wygląd, zachowanie, reakcję na podrażnienie:

  • zaburzenia świadomości (od lekkiego spowolnienia do śpiączki);
  • zmniejszenie / utrata wrażliwości na ból części ciała;
  • Zmniejszenie / utrata silnika, funkcje głosowe;
  • bóle głowy, wymioty.

Cholesterolowa blaszka i zakrzep blokujący tętnicę w udarze niedokrwiennym

Ogólne objawy mózgowe udaru niedokrwiennego, które można przedstawić w następujący sposób, pomogą podejrzewać ostrą patologię naczyniową, i będą one oczywiście zależeć od dotkniętego obszaru i ciężkości stanu:

  • Często dochodzi do utraty przytomności, czasami z krótkotrwałymi konwulsjami;
  • Ból głowy, ból oczu, a zwłaszcza ruch gałek ocznych;
  • Ogłuszona i zdezorientowana przestrzeń;
  • Nudności i wymioty.

Przy rozległym udarze niedokrwiennym prawej półkuli mózgu obserwuje się następujący obraz:

  • częściowe upośledzenie pamięci. W tej mowie, która jest podawana przez lewą półkulę, może być normalna. Z tego powodu diagnozowanie problemu może być bardzo trudne;
  • drętwienie i paraliż ciała dotyka wyłącznie lewej strony;
  • mięśnie twarzy twarzy będą sparaliżowane i pozbawione wrażliwości po lewej stronie;
  • Stanowi psychicznemu pacjenta towarzyszyć będzie letarg i depresja.

Następujące objawy są charakterystyczne dla obrysu po lewej stronie:

  • paraliż prawej strony ciała o różnym nasileniu;
  • naruszenie wrażliwości prawej strony ciała;
  • zaburzenia widzenia, słuchu, węchu, aż do całkowitej utraty zdolności postrzegania odpowiednich bodźców. W ciężkich zmianach, zaburzenie może zająć obie strony;
  • brak równowagi i równowaga ruchów;
  • zaburzenia mowy.

W zależności od stopnia naruszenia przepływu krwi w mózgu możliwe są następujące opcje manifestacji udaru:

  • ostry początek: szybkie pojawienie się objawów neurologicznych i niedobór, pacjent może wyraźnie wskazać czas wystąpienia choroby. Taki przebieg jest charakterystyczny dla wariantu zatorowego udaru (obecność pacjenta z migotaniem przedsionków);
  • zasada falowania: objawy zmiany są migotające, stopniowo narastające w czasie;
  • Początek nowotworu: niedokrwienie wzrasta przez długi czas, wpływając na wielkie naczynia mózgu, co ostatecznie prowadzi do rozwiniętego udaru z dużym ogniskiem uszkodzenia tkanki mózgowej.

Niepokojące objawy udaru niedokrwiennego:

  • nagłe drętwienie kończyn lub jakiejkolwiek innej części ciała;
  • utrata kontroli nad jego ciałem - osoba nie może zrozumieć, co się z nim dzieje, gdzie jest;
  • zaburzenia mowy (słowa niespójne, ofiara nie rozumie mowy skierowanej do niego);
  • niewyraźne widzenie, podwójne widzenie, utrata pola widzenia;
  • wykrzywiona twarz, opadające kąciki ust, jeśli poprosisz ofiarę o uśmiech - zawodzi;
  • paraliż każdej kończyny - niemożliwe jest podniesienie lub przesunięcie jednej ręki lub nogi;
  • kiedy język wystaje z ust, odchyla się od środka do boku;
  • zaburzenia mózgowe - utrata przytomności, drgawki, nudności, wymioty, ból głowy.

Dla pacjentów rokowanie choroby ma ogromne znaczenie, ponieważ konsekwencje udaru w sposób nieunikniony wpływają na standard życia i wydajność człowieka. W większości przypadków pacjenci doświadczają uporczywych zaburzeń neurologicznych, takich jak zaburzenia przedsionkowe, zmiany w mowie i paraliż.

Implikacje dla chelvovec

Konsekwencje udaru niedokrwiennego są bezpośrednio zależne od wielkości dotkniętego obszaru mózgu i terminowości opieki. Gdy pomoc udzielana jest w odpowiednim czasie i wymagane jest odpowiednie leczenie, odtworzenie funkcji jest możliwe lub przynajmniej częściowo. Czasami, pomimo zaleconego leczenia, objawy nasilają się, może to prowadzić do poważnych konsekwencji.

Rozróżniamy następujące rodzaje komplikacji:

  • powikłania infekcyjne (występujące z powodu przedłużającego się przebywania w pozycji leżącej w kompleksie przez dodanie infekcji, która prowadzi do infekcji układu moczowego, zapalenia płuc, odleżyn itp.);
  • zakrzepica żył głębokich podudzia;
  • płucna choroba zakrzepowo-zatorowa;
  • obrzęk mózgu;
  • upośledzenie funkcji poznawczych;
  • naruszenie defekacji, oddawanie moczu;
  • padaczka (rozwija się w około 20% przypadków);
  • zaburzenia motoryczne (jednostronne, obustronne), ciężkie osłabienie i porażenie;
  • zaburzenia psychiczne (zmienny nastrój, drażliwość, depresja itp.);
  • zespół bólu.

Konsekwencje z różnymi uszkodzeniami mózgu: prawa i lewa strona

Lewa i prawa półkula ludzkiego mózgu

Konsekwencje udaru niedokrwiennego prawej strony mózgu. Oprócz typowych zaburzeń udaru, asymetrii twarzy, hipertoniczności po lewej stronie (odwróconego kąta warg), gładkiej fałdy nosowo-wargowej, porażenia i niedowładu lewej połowy ciała, istnieją inne cechy.

  • Utrata pamięci o ostatnich wydarzeniach, z zachowanymi wspomnieniami z odległej przeszłości (np. Z dzieciństwa).
  • Zakłócona koncentracja uwagi.
  • Upośledzenie mowy.

Konsekwencje udaru niedokrwiennego lewej strony:

  • Wyraźne anomalie psychiczne - pacjent nie jest zorientowany w czasie i przestrzeni, nie rozpoznaje bliskich, cechą jest pozycjonowanie siebie jako osoby zdrowej.

Najczęstsze przyczyny śmierci udaru niedokrwiennego w pierwszym tygodniu to:

  • obrzęk mózgu i przemieszczenie centrum nekrozy pnia mózgu z uszkodzeniem ośrodków oddechowych i sercowo-naczyniowych, rozwój śpiączki;
  • krwotoczna transformacja zawału mózgu z utworzeniem krwotoku wtórnego;
  • wtórne niedokrwienie pnia mózgu z tworzeniem ognisk zawału.

Diagnostyka

Terminowe i dokładne rozpoznanie tej choroby pozwala nam zapewnić właściwą pomoc w najbardziej ostrym okresie, rozpocząć odpowiednie leczenie i zapobiec poważnym powikłaniom, w tym śmierci.

Podstawowe metody diagnostyczne:

  1. Podczas zbierania wywiadu, konieczne jest podjęcie decyzji o wystąpieniu zaburzeń krążenia mózgowego, w celu ustalenia kolejności i szybkości progresji tych lub innych objawów. Nagły początek objawów neurologicznych jest typowy dla udaru niedokrwiennego.
  2. Ponadto należy zwrócić uwagę na możliwe czynniki ryzyka udaru niedokrwiennego (cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, migotanie przedsionków, miażdżyca tętnic, hipercholesterolemia, itp.)
  3. Testy laboratoryjne - biochemiczna analiza krwi, widmo lipidowe, koagulogram.
  4. Pomiar ciśnienia krwi. EKG MRI lub TK mózgu może określić lokalizację zmiany, jej rozmiar, czas jej powstawania.
  5. Jeśli to konieczne, wykonuje się angiografię CT w celu określenia dokładnego miejsca okluzji naczynia.

Leczenie

Jeśli podejrzewa się udar niedokrwienny, pacjent powinien zostać hospitalizowany w specjalistycznych jednostkach. W przypadku, gdy czas trwania choroby wynosi mniej niż 6 godzin - na oddziale intensywnej terapii tych samych działów. Transport należy wykonywać tylko wtedy, gdy głowa pacjenta jest podniesiona do 30 stopni.

Bardzo ważnym aspektem przy wyborze metody leczenia jest zróżnicowanie udaru niedokrwiennego i krwotocznego.

Najlepszym rozwiązaniem może być badanie TK lub MRI, a tylko te metody badań dostarczają dokładnych danych na temat rodzaju udaru. W przypadku jego braku w szpitalu, lekarz oceni szereg zespołów klinicznych, rozwój choroby i wiele innych metod diagnostycznych, na przykład nakłucie lędźwiowe, może być wykorzystane do ustalenia dokładnej diagnozy.

Jeśli pacjent ma szczęście i lekarz może zdiagnozować udar w ciągu pierwszych 60 minut rozwoju objawów, wówczas terapia trombolityczna zostanie przepisana w celu rozpuszczenia skrzepu krwi, który spowodował udar i przywrócenia prawidłowego przepływu krwi w zaatakowanym naczyniu.

W tym przypadku skutki udaru niedokrwiennego dla pacjenta będą minimalne i zacznie szybko odzyskiwać, jego funkcje ciała zaczną wracać do normy.

Podstawowe leczenie obejmuje czynności zapewniające utrzymanie funkcji życiowych i zapobieganie chorobom somatycznym, a mianowicie:

  1. Normalizacja zewnętrznej funkcji oddechowej;
  2. Utrzymanie układu sercowo-naczyniowego z korektą ciśnienia krwi;
  3. Regulacja homeostazy (równowaga woda-sól, równowaga kwasowo-zasadowa, poziom glukozy);
  4. Utrzymywanie temperatury ciała pacjenta, która nie powinna przekraczać 37,5 stopnia;
  5. Zmniejszenie obrzęku mózgu;
  6. Objawowe leczenie w zależności od objawów klinicznych;
  7. Zapobieganie zapaleniu płuc, uroinfekcji, odleżyn, zakrzepicy kończyn dolnych i zatorowości płucnej (zatorowość płucna), złamaniom kończyn i wrzodom trawiennym żołądka i jelit.

W ciągu 3-6 godzin od rozpoczęcia udaru możliwa jest tromboliza medyczna. Dzięki skutecznemu usunięciu zakrzepu krwi możliwe jest przywrócenie funkcjonowania żywotnych komórek znajdujących się w strefie tak zwanego cienia obrysu. Najczęstszym lekiem trombolitycznym jest Aktilize.

Wywołane lekiem rozcieńczenie skrzepu ma wiele przeciwwskazań i wiąże się z ryzykiem krwawienia, w tym krwotoków mózgowych i rozwoju udaru krwotocznego.

Główne leki stosowane w leczeniu udaru niedokrwiennego to:

  • Leki przeciwzakrzepowe - heparyna, fragmin, nadroparyna.
  • Leki rozrzedzające krew - aspiryna, cardiomagnyl.
  • Leki przeciwzapalne - pentoksyfilina, winpocetyna, trental, sermion.
  • Leki przeciwpłytkowe - Plavix, Tichlid.
  • Angioprotectors - etamzilat, prodectin.
  • Neurotrofie - piracetam, cerebrolizyna, nootropina, glicyna.
  • Przeciwutleniacze - witamina E, witamina C, mildronian.

Leczenie udaru niedokrwiennego prawej strony nie różni się od leczenia lewej strony, ale w terapii powinno być indywidualne podejście i różne kombinacje leków, które są przepisywane tylko przez lekarza.

Rehabilitacja

Rehabilitacja po udarze niedokrwiennym obejmuje zestaw środków mających na celu przywrócenie pacjenta do normalnego życia. W tym celu zastosuj:

  • specjalne przygotowania
  • pacjenci otrzymują pokarm dietetyczny,
  • Terapia ruchowa,
  • masaże,
  • terapia błotem
  • różnorodna fizjoterapia.

Logopedzi i specjaliści neurologii, którzy pomagają przywrócić funkcję mowy pacjenta, pracują z osobami, które przeszły atak niedokrwienny.

Czas trwania, a także rodzaje działań naprawczych, określa lekarz.

Rokowanie dla życia po udarze niedokrwiennym

Głównymi czynnikami wpływającymi na rokowanie są wiek pacjenta, lokalizacja zmiany, przyczyny zakrzepicy, postać patologii i początkowa ciężkość zaburzenia. Na wynik tej sytuacji wpłynie terminowość opieki medycznej w szpitalu, adekwatność recept, obecność chorób przewlekłych, zaburzenia psychiczne, dodanie komplikacji typu neurologicznego, opóźniona rehabilitacja i nawracający udar.

Prognozy dotyczące stopnia odzyskania upośledzonych funkcji pogarszają się:

  • z rozległymi trzema i półkolistymi atakami serca z przetrwałym niedowładem i porażeniem, zaburzoną koordynacją ruchów, połykaniem i mową;
  • w ciężkim stanie hemodynamiki ogólnej w chorobach układu krążenia na etapie dekompensacji;
  • z ograniczonymi możliwościami krążenia obocznego z powodu porażki obu basenów naczyniowych.

Prognozy dotyczące odzyskiwania poprawiają się:

  • z ograniczonym zawałem mózgu;
  • u młodych pacjentów;
  • w zadowalającym stanie serca i naczyń krwionośnych;
  • z porażką jednego statku pozaszkolnego.

Charakterystyczne prognozy dla udaru niedokrwiennego

  1. Korzystna perspektywa. Po porażce dana osoba traci pewne funkcje. Ale dzięki dobrze zdefiniowanej rehabilitacji i terminowości podstawowej opieki utracone funkcje są stopniowo przywracane.
  2. Średnia. Niezupełnie korzystne prognozy mogą wiązać się z dodatkowymi chorobami towarzyszącymi (cukrzyca, zaburzenia czynności przewodu pokarmowego, zapalenie płuc). W ten sposób można zaobserwować, a następnie poprawić, a następnie pogorszenie stanu człowieka.
  3. Negatywne prognozy na całe życie. Uszkodzenie mózgu występuje na dużym obszarze. Nie wyklucza to możliwości nawrotu, który kończy się śmiercią.

Nie należy zapominać, że rokowanie rozległego udaru niedokrwiennego prawej półkuli mózgu może być różne w każdym poszczególnym przypadku. Należy wziąć pod uwagę szereg czynników: stopień uszkodzenia tkanki, obecność lub brak innych chorób oraz ogólną odporność organizmu na choroby.

Śmiertelność z udaru niedokrwiennego wynosi 1,23 przypadków na 1000 osób rocznie. Około 25% pacjentów umiera w pierwszym miesiącu. Należy zauważyć, że im bardziej wyraźny jest deficyt neurologiczny w pierwszym miesiącu choroby, tym mniejsza szansa na przywrócenie jakości życia. W ciągu 5 lat nawrót udaru niedokrwiennego obserwuje się u jednej trzeciej pacjentów.

Ponadto, Przeczytaj O Statkach

Wrzody troficzne kończyn dolnych

Owrzodzenie troficzne jest chorobą charakteryzującą się powstawaniem wad skóry lub błony śluzowej, która występuje po odrzuceniu martwiczej tkanki i charakteryzuje się powolnym przebiegiem, niewielką tendencją do gojenia i tendencją do nawrotów.

Co to jest leukoencefalopatia mózgu: typy, diagnoza i leczenie

Leukoencefalopatia mózgu - ta patologia, w której następuje klęska istoty białej, powodująca demencję. Istnieje kilka form nozologicznych spowodowanych różnymi przyczynami.

Zawał mięśnia sercowego: podać niepełnosprawność lub nie, jakość życia i zdolność do pracy

Ciężka choroba - zawał mięśnia sercowego - szybko staje się młodsza. Zmniejsza się wiek pacjentów z chorobą wieńcową.

Wodogłowie mózgu u osoby dorosłej

Ivan Drozdov 10/02/2017 3 komentarze Wodogłowie (obrzęk mózgu) to choroba, w której duże ilości płynu mózgowo-rdzeniowego gromadzą się w częściach mózgu. Przyczyną tego stanu jest dysfunkcja wytwarzania lub wypływu płynu mózgowo-rdzeniowego ze struktur mózgu.

Migotanie przedsionków

Migotanie przedsionków (migotanie przedsionków) jest nieprawidłowym rytmem serca, któremu towarzyszy częste, chaotyczne pobudzenie i skurcz przedsionków lub drganie, migotanie pewnych grup włókien mięśniowych przedsionka.

Hemodynamika z niewydolnością zastawki mitralnej

KlasyfikacjaWady serca są wrodzone i nabyte. Wrodzone wady rozwojowe występują w wyniku prawidłowego rozwoju serca i dużych naczyń w okresie prenatalnym lub są związane z zachowaniem po urodzeniu cech krążenia wewnątrzmacicznego.